Gece çökünce çöker üstüme sessizliğin efkârı,
Bilemedim, sensizliğin bana neydi kârı.
Ne sana ne başkasına,
Kendimeydi sözlerimin isyanı,
Öğrendim sensizliğin bana vefâsızlığını
Aklım verdi hükmü kalbime,
Ben de söktüm attım kanlı sargıyı.
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta