Asi Yılmaz Şiirleri - Şair Asi Yılmaz

Susarsın yıkılır kent harabe olur bütün her şey
Konuşmak istedikçe hıçkırıklar düğümlenir boğazına
Gece uçan bir kuş bozar karanlığın sessizliğini
Umutlar emanet etmek istersin karanlıkta kayan yıldızlara.
Resimlere bakarsın konuşmaz resimler
Anılar susmuştur artık,

Yorgun bir gece indi sokaklara
Ne yana dönsem sensizlik
Firara karar kılmış bir tutukluyum
Bıçak açmaz yüreğimdeki sessizliği

Gece veda havasında

Kaçıp kaçıp gidiyorum
Titreyen bir hasret sarıyor bedenimi
Bilinmez coğrafyalara sardı düşlerim
Şelalelere bıraksam kendimi
Temizlenirmi kirlenen umutlarım

Çıkıp gitsem bu şehirden
Arayan olur mu fark eden olur mu yokluğumu
Umutlarım bu şehirde yitmişti
Düşlerim buralarda kaybolmuştu
Çıkıp gitsem bu şehirden,yitiklerimi bulan olurmu

İnce bir sızı duyarsın
Yüreğin incinir kimi zaman,
Dinlediğin türküler daha bir hüzün kokar
Düşünürsün kimse yoktur elinden tutan
Acısa da bir yerlerin hasretten hüzünden;
Bilmelisin her hüzünden sonra umutlar yeşerir

Yollara vuruyorum kendimi
Noktası konulmayan bir şiirin peşi sıra
Türküler duyuyorum anlamadığım ezgilerde
Ne yana dönsem cam kırıklarıyla dolu yıllar
Hüzünlü şarkılar duyuyorum
Dağlar almış sonbaharın kokusunu

Gözlerine bakıyorum gözlerinden okuyorum
İçinde kopan fırtınaları
Şimşekler çakıyor bir sağanak başlıyor
Yüreğin sıkışıyor sözcükler ufalanıyor
Gözlerine bakıyorum gözlerinden okuyorum
Dokunmak istiyorsun ellerine

Hangi coğrafyadan akıp geldin bu topraklara
Ilgaz dağlarından Akdeniz e doğru neler taşıdın yüreğinde
Bu martılar ya bu martılar niye uçuyor denizin üstünde
Güneş nereye, neden gidiyor sen gelince
Dur öyle kal resmetmeliyim güneşle birlikte
Martılar ya bu martılar güneşin gittiğine mi üzülüyor

Ellerini elime ver
Bulunduğun yerden savur kendini
Gözümün değdiği yerlere
Susuzluğuma nefesinle can ver
Kalbindeki nehirleri akıt
Çatlayan dudaklarıma

Önce düşlerimizi yok ettiler
Sonra hayallerimize tecavüz
Çoğul türkülerle çıkmıştık meydanlara
Kimsesiz karanlıklarda kaldık
El yordamı yollardayız