Arkabi Kızı Şiiri - Semih Eratlı

Meryem kızın yaz zamanı, Koyun Yaylası çıktığı,
Gönlüm boştur der durur, ama vardır bir baktığı.
Böyle geçer koca bir yaz; sonra geliverir kış,
Arkabi’ye selam verir, coşar Kapisre’de akış.

Boşa mu anlatayrum, tepin horonu ha tepin,
Dinlesin bulutlu dağlar, ortalığu inletin.

Çifte Köprü’ye çıkar, yine her zamanki gibi,
Kapisre coşmuş geliyor, görünmez bulanık dibi.
Bir Karadeniz’e bakar, hayrandır bulutlu dağa,
Fındıklı’mı, Hopa’mı, baksam mı gidip te sağa.

Boşa mu anlatayrum, tepin horonu ha tepin,
Dinlesin bulutlu dağlar, ortalığu inletin.

Otuz adet köyümüz var, her biri Cennet’ten köşe,
Düşünürüm o yeşili, içimi doldurur neşe.
Otuz kilometre uzar, Kapisre’dir deremiz,
Horonumuz ona benzer, coşarız her birimiz.

Boşa mu anlatayrum, tepin horonu ha tepin,
Dinlesin bulutlu dağlar, ortalığu inletin.

Yaz günü tenhalığuz, kış ise kalabalık,
Kapisre bize sunuyor, yemeluk alabalık.
Yarla işaretleştuk, bildim gönlünde sızıyım,
Mutluyum Çatkaya kadar, ben Arkabi kızıyım.

Boşa mu anlatayrum, tepin horonu ha tepin,
Dinlesin bulutlu dağlar, ortalığu inletin.

Ha uşak ha !... Kapisre coştu, siz de durmayın !...