Bir kıyısız deniz burası, ne sığa çekebiliyoruz ne de açıkta boğulabiliyoruz.
İki uçurumun arasında, birbirine bakmaya korkan iki gölge gibi;
Ne veda etmeye gücümüz yetiyor, ne de aynı sofraya oturmaya takatimiz.
Sen, içimde büyüyen ama hiç çiçek açmayan bir düğümsün.
Ben, senin gitmediğin o kapıda bekleyen, dönüp de içeri giremeyen bir ev.
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta