Bir bankta,
Aslında bir sedir ağacının cenazesinde oturuyorum.
Bir keman sesi gelir uzaktan.
ince ve tiz
Abonez dalının kendince ağıdı gibi
Toprak seccadesidir iman edenin,
Toprak herkesindir.
Bir Budist kapatsa gözlerini,
Bir de ben.
Aynı denizi hayal etsek mesela ,
Ben mavi,
o siyah mı düşünür dalgaları.
Duvağını açmış gök güneşe,
İsa'nın ,
Musa'nın,
Muhammed'e inananların,
Hepsinin üzerine...
Güneş herkesi kucaklar evlat gibi.
Beni senden, seni de benden ayıran ne?
Müyesser Doğan
Kayıt Tarihi : 14.06.2026 09:30:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!