Anlında Dağ Şiiri - Kenan Gezici

Çöl oldu yüreğim, gülüşün nerede.
Kaldım hain kalabalıklarda,
Ellerin yok ya, yalnızlığı sevdim.
Gurbetin ortasındayım,
Adsız, kimliksiz ve de göçebe.
Değişmediği hâlde bir santim yerim.
Harcadım kendimi, öldüresiye vakit.
Gök yere inmiş ağır ve yeniğim artık.
Gel dediğim, kalbin sahipsiz.
Evlerden ırak, ben çok bilirim.
Bildim çok zaman adeta yalın.
Sağım solum dolu ama.
Boştur kıymetsizden, beklediğim.
Ağıt yakar, dövünür durur.
Çıplak ayaklarla çiğner durur.
Bilmeyen, kalbi nerden bilir.
Adeta şaşkın, sevilmek garip onun için.
Uzun bekler yol hep olsa da sahipsiz.
Tabiat aynı, insan değil ki maalesef aynı.
Çıldırasıya sırım sırım dökülüyor zaman.
Ve an ölür, kalmaz ki vakit.
Kenan GEZİCİ 18/05/2026