Anlamazmışım(!) Şiiri - Musa Yılmaz

Anlamazmışım
Sınırlıymış düşüncelerim
Bu yüzden,
Kalıplarla bağlanmışım

Kolaymış bu yolda yürümek
Zihnin ücralarındaki şüpheleri
Görmezden gelmek
Kafatasındaki testerenin dişlerini
Özgürlüğünle satın almak
Canım yanmıyormuş ve neden,
İfadelerimdeki mutluluk?
Düşünmememden!
Karanlıkları kabullenmişim!
Cesaretim yokmuş yürümeye,
Zincirlerimi kopartıp
Hakikatleri görmeye…

Fakat nereden bilecekler?
Kendi karanlıklarında,
Mutlu, memnun yaşayanlar,
Ve ‘Başkaları Cehennemdir!’
Kafesine sıkışanlar ,
Bedenimin cehennemliğini
Ve ‘Öteki’lerdeki cenneti
Tanrı’nın insandaki aksini
Ve aynalarda gizlenen şeytanı
Nasıl görecekler?

Kölesiymişim inandıklarımın
Ve bütün köleler gibi ben de,
Kalıplarla bağlanmışım.
Sınırlıymış düşüncelerim
Bu yüzden,
Anlamazmışım!
.
Fakat nereden bilecekler...