Anahtar Şiiri - Asuman Taşbulak 2

Kimsenin anlayamadığı bir andayım, derin…
Kendime hayrım yok ki, senden beklerken medet.
Ne zaman bitecek derken, sönmüyor bu yangın.
Sanki sen mutlu musun ki, hiç sanmıyorum.
Bu hain zaman işlerken lehimize,
sen her şeyi geri sardın.
Yıkıldı işlediğim sevgi evim,
hep yeniden işliyorum.
Yarın… her daim yarınlarım var, uyandığım;
inşa ettiğim seni içinde.
Bugün gelecek, kapımı yine çalacak dediğim…
Evimin anahtarı sende, gel…
İçinde kalmanı beklediğim.