Anadolu'ya Doğan Güneş

4Dünya karanlıktı sanki son asırlarda.
Bir Güneş doğuyordu Samsun’dan Anadolu’ya.
Büyüyecekti o ufuk, ta ki bu zulüm dursun.
Öyle oldu zaten; bu zifiri karanlık son olsun!

Bir varoluş mücadelesi küllerinden;
Birlik beraberlik içinde yeniden.
Yeniden devlet ebed müddet!
‘Önce Vatan’ yazdık dağlarına, ilelebet!

İnmesin bu kutlu sancak, onun yeri gökler.
Kırılır elbet ona uzanan hain eller.
Bir Hilâl uğruna canlar feda.
Hilâlin yanında parlasın yıldızımız da!

O yıldız ki sensin ey Türk evladı!
Yaşasın canlar, yaşasın vatanı!
Sahip çık (v)atana, aldanma, aldatma!
Kanla kazanılmış bu topraklar biçilmez behâ!

Artık değiliz bir hanedana reâya;
Biriz, eşitiz, özgür yurttaşlarız, ne âlâ!
Cumhuriyettir bizi taçlandıran, değer katan;
İnsan onuruna dayalı, beşerî olan.

Bir güvercin kanadında yaşasın Cumhuriyet!
Özgür düşünce, bağımsız, yüce adalet.
Işık oluyor ülkemin aydınlık geleceğine;
Bilimin ve aklın rehberliğinde büyük Türkiye!

Cumhuriyet pırıl pırıl yağan yağmur gibi
Yenilensin toprak, yeşillensin ağaçlar , senfoni.
Yüzyıl önce dikilen fidan şimdi oldu Çınar;
Kökü mazide, yükseliyor göklere kadar.

Onu bize armağan eden Ulu Ata!
Aldık ve kabul ettik hürmetle, minnet sana.
Şimdi bu yeni yüzyılda Cumhuriyeti ,
Götürelim akıl ve bilinçle, hep ileri!