Kulun ameli ne kadar büyük olabilir
Sonsuz rahmetin yanında?
Bir damla su okyanusu tartabilir mi?
Öyleyse de ki:
“Yâ Rabbi! Ben sebebe aldandım,
Seni sebeplerin ardında unuttum.
Dalı gördüm, bağbanı unuttum.
Suyu gördüm, pınarı unuttum.
Yağanı gördüm Rahman'ı unuttum
Güzeli gördüm, Cemîl’i unuttum.
Şifayı gördüm, Şafi'yi unuttum.
Kudreti gördüm, Kadir’i unuttum.
İlk nefesi tattım son nefesi unuttum
Amelime değil, rahmetine bak.
Ben ne kadar yürürsem yürüyeyim,
Yol Senin; adım Senin;
Nefes Senin; varacağım kapı Senin.
Ey Rabbim, beni benden al da;
Beni Sana ver.
Çünkü insan, Seni bulduğu gün
Kendini kaybetmez, özüne kavuşur
Dr Yusuf Polat
Kayıt Tarihi : 15.08.2026 17:34:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
20260815




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!