Herkesin faklıdır yolu gidişi başkadır aşka
Göze düşen hece olur sanki söz yedi renk
Kadın çiçektir tamam, çiçek koklanacak!
Kimi bahçe, kimi kır çiçekleri kadar başka.
Geçer gözünden kim bilir hangi heva içinde
Merhaba;
Keskin uçurumlar da beleyen yavrusunu
Grisin de kaybetmiş bulutların, efkârı dinmeyen
Ruhunda fırtınalı kış günlerini
Göğsünden damlayan ak sütü gibi
Yavrusuna can eden kederli kadın.
Atılan kurşun olsa, ey can! Vuran yüreği
Tamda bu anlar; işte ben, yettim demendir.
Farz et ki uzaksın, yokluğun buluttur dağa
Kaf olmuş bir dağ gibi Anka'sız say beni.
Ne hoş bir selam olsun, ne de bir lakırdı
Yüklenme nefesine, yırtacak göğsünü olsanda
duyulmaz ki mapus yuvasında, o lirik sesin.
Adfedme, hiç and etme, kırılırsın zaman gelir
idama yazıldıysa son sözlerin, o olmasın!
Aşk adına heceleme ey yüreğim, sen utanırsın.
Ve O, buyurdu:
Nice hanı yer ile göğünden ettik
Nice şahı hanında ettik berdaht
Hanı mavuna bindirmiş o kaçan
Nice soysuz bahtı yolundan ettik.
Başlar görüyorum yürekleri habis
Bedenler, nefsiyle gezen.
Örtülü, örtüsüz çırıl çıplak!
Teni var kumaşa sarılı
Caddelere düşmüş nice kalpsiz.
Nice kalbi kırıp ta yavaş gidişine, söylenenler var bilesin!
Dost diye aramıza aldığıma laf edip, beni yere vuran bakışlar
Ahdini komayıp yerinen, acı veren, sırtını dönenler
Sana, benimde göğe sığmayan nefretim var bilesin.
Şimdi çek git! Cehennem ol! Yolun ırasın, bir daha çıkma karşıma
Hikaye de anlatılan özneye göre kadın geldiği kapı da
durdu düşündü;
ne isterse almalı, bulmalıydı sevdiği her ne varsa, her ne olursa.
Bir daha düşündü;
ya üstüne kapanır bir zindan gibi hiç açılmazsa! aldıkları neye yarar!
Düşündü, düşündü!
Unutsam seni, çıkarabilsem aklımdan… Bu kalbi söker atardım.
Yapamıyorum, söz dinlemez! Seni, senden daha çok seviyorum.
Kendine acımaz! Hayatını boşa sayan ve sen kendinden geçmiş.
Bir yanlışa yanlışla giden! Benimdir bol keseden harcadığın yarınlar.
Sen yana dur… Çekil! Masum değilsin. Ne gülsün cana batan.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!