Neyin içindeyim bilmem ki
tasavvur edemediğim hangi derin karanlığın!
Aç karnına düşürdüm böyle kendimi.
Şimdi iç çekemeyecek kadar kesik soluğum
her biri yasama gibi yedi tahtadan
göğsüme vuruyor ince bir sızı.
Ve önemli olan şu ki;
bir kitap açarsın okunmak üzere,
girişin o kadar ihtişamı ve dolayı
yavaşlığını kalbin, tembelliğini gözün açıverir.
Hani sen! O satırları okumakta sıkılgan,
hani girişte daha cayıveren o züppe,
Gitme gülüm, gitme! Buralar har olur
İnce bir gül gibi kırılgan, şu boynuma
Geçirirsin ipi eyvallah, canım ziyan olur
Son sözümün üstüne elvedayı koyma.
Ekmeye acıyı hazırsın gönül toprağıma
Sibel kız bir farklılık var bende anlayabildin mi?
Anlamak! Çığlık atıyor âdete buradayım diye;
Fışkırıyor elbisenin içinden mahalle çeşmesi gibi.
Ne o kız! Bu edepsizlik niye?
Haklısın, rüzgâra açılmış yelken gibi
Sarmayan bir daha... Bir daha.
Kollarına almazsa, kırılır mı?
Hiç yüreğin de tutulan dünyaya
seven böyle dökülüp, saçılır mı?
İnan içinde bulup senin her sokağını
yürüyorum geçtiğin bütün izlerden!
Bakışın güzel
huzur var!
Tıpkı rüzgârlara aynalanmış serinlik gibi.
Gün ışığı kadar derin
Yaşamın kesin tanısı ve ferahlığı var.
Ah memleket havası var kokunda
Ey hüsn-ü âdâb'ın ağlayan gözü
Minberime düşen rahşanı yüzün!
Ey güzarı kalbimin ıssız çölünde
Hoş gör, kuruyup ölsem bir defa.
İşledim günahı boyumdan büyük
Bu döküntü, bu sefalet, ah bu viranelik
Alçak bir lağım çukuruna düşmüş olmalı ki
Lenkam, ah Lenkam!
Boşlukta kudretsiz bir ışıktı gördüğüm
Şu üstün, sefilliğe and içmiş gibi yırtık
Üstübeç gibi tenine oturmasıydı ilginç
Aklımı karartıp öyle bir tuzak kuracağım ki
İhtişamlı olacak, kalbimin sonunu hazırladım.
Bir gül görse ölümün kanlı yüzü sanacak
Bir daha olmasın! Diyen, yakarışı hazırladım.
Kıyılan canımda ateşin harını ben bilirim!
Son ver artık tensizliğe, yol ver artık
dokunmayan sözüne bir son ver, gidişelim!
Yahut
Sevişelim artık ibrikçe, rol ver artık
kendinden bir bardak çıkar, suyu bölüşelim!
Olmadı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!