Kaç gece daha sürer bu sebepsiz ürkeklik
Bu titremeler kadar yoksulluk sargın ışığa
Gölgelerin kadar konuş bana ey günahım
Buyur otur, senindir bu yürek çök kapısına.
Kazılan mevt olsa, yakılan adamlığım
Şimdi sen, sıcak koynunla buyur et beni.
Nasılsa bir gün soğuk kalbinle veda edersin...
Vaktidir sevişmelerin, durma ateşle beni
Nasılsa bir gün buna da veda ederiz.
Kalma uzak, araya yıl gibi sokulur ibretlik
Güneşe küfrederim gün içimizden soğur!
Oysa bir bakışta çoktan öldüm, neyin idamıdır bu?
Saatler gardiyan tutmuş geceyi, zamansa zindanım.
Neyin ağacını çatmışlar yüreğime, ipi kim buldu?
Ölüm çoktan uğramış cana, bilmezler ölüm nedir!
Bilmezler kalbim; kovuyor gelen, giden kim olsa
Ah kalbim, kalbim sen!
Bana geldiğin gibi o nefesinden bir tutam
Aldığım gibi içime saklarım ömür boyu.
Taze bir gül gibisin sen sanki tende canım
Bana kalacak gibi gel aşkım ve sakın gitme.
İçimi dolduramaz başka hiç bir matem
Onları birbirine tutturan mantıksal iradenin niyetini düşündüm.
Gençtiler...
Fazlasıyla diri, fazlasıyla ümitli ve etkisi tartışılmaz bir arzu;
bir yoğuşmaya sargın
ribozunda yüksek bir bitişmenin ilişkisel semtomuna dair tutuşma vardı!
Haklanmış bir dişi ve baskın bir erk
İnsan kayıtsız olabilir, bu içinin ne kadar da sahipsiz
ne kadar çok muhtaç olduğunu gösterir sevgiye.
Bu üzülmek için hiç aranmayan bahanelerin
gelip şu ciğere yaslanması;
sahiden acımasıdır yüreğin.
Bu dava gerçekten hiç zamansız
Dilinde kalmamış yüklenmem cefaya
Çekerim üstüme o sinsi bakışların
Yangınına kendimi, atar giderim.
Kendime söz veriyor tutmuyorum artık
Düşmüyorum uçsuz kaygısına sevdanın
Bir kavgaya kendimi sokar giderim.
Neyin içindeyim bilmem ki
tasavvur edemediğim hangi derin karanlığın!
Aç karnına düşürdüm böyle kendimi.
Şimdi iç çekemeyecek kadar kesik soluğum
her biri yasama gibi yedi tahtadan
göğsüme vuruyor ince bir sızı.
Ve önemli olan şu ki;
bir kitap açarsın okunmak üzere,
girişin o kadar ihtişamı ve dolayı
yavaşlığını kalbin, tembelliğini gözün açıverir.
Hani sen! O satırları okumakta sıkılgan,
hani girişte daha cayıveren o züppe,
Gitme gülüm, gitme! Buralar har olur
İnce bir gül gibi kırılgan, şu boynuma
Geçirirsin ipi eyvallah, canım ziyan olur
Son sözümün üstüne elvedayı koyma.
Ekmeye acıyı hazırsın gönül toprağıma
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!