Farketmezsin ne kadar özledim seni
Şarkılar armağan ettim sensizliğe
Ufuktan yavaşça yaklaşıyor bir gemi
İşte o gelen ümidimdir geceleri...
Yürüdüm dikenli düşüncenin yollarında
Geçen her dakika kıymetliymiş anladım
Yılların geçtiğini bazı günlerde anlar insan
Örneğin şuan olduğu gibi...
Bir yaş daha mı büyümüşüm
ya da ne hatalar yapmışım
umurumda bile değil.
Geçmişi kafaya takacak kadar vaktim yok
Uyuyorsun
Ben uykusuz bekliyorum
Şöyle karşımda dursan
Gözlerime baksan
Şans bu ya
Bir de yağmur yağsa
Gözlerine baktığımda ben;
Yorgun denizin maviliğinde
Rotası belirsiz bir geminin
Umudu toprak olan işçisiyim
Ne yana baksam mavi
Nereye gitsek deniz,
Uyanmışsın
Ilık bir yaz sabahında.
Yüzün, aynanın parlak tarafı gibi;
Pürüzsüz, kusursuz ve aydınlık...
Boyanmış gülüşün
Doğanın en canlı renklerine.
Bir hastanedeyim
İnsanlar yığın yığın
Kimisi acı içinde
Kimisi baygın...
Bir gün gelecek;
O gün kadınların sesi
Her zamankinden çok çıkacak,
Çocuklar özgürlüğüne kavuşup
Parklarda, bahçelerde koşturacak...
Baktım ki bir gün daha geçmiş ömürden
Farkına varmadan akan öncekiler gibi,
Eylül kendini hafiften göstermiş bile
Ve beraberinde sabahın serinlikleri...
Öylece oturup düşündüm biraz;
Ben günleri tutamadım
avucumun içinde
Her güne yapacak
bir başka planım vardı,
Erteledikçe öğrendim
Zamanın asıl kullanımını...
Dilimde eskimiş türkü,
Penceremde kar
Aylardan şubat,
Günlerden pazar.
Saat sabaha karşı




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!