Allegro Şiiri - Serdar Tunçluer

Güneşten yerdi meydan,
Mayısta bu ne sıcak,
Nehirler kurumuşta,
Akıyor ala meydan,

Bebe meme istiyor, baba duymaz sesini,
Eylenirler çocuklar, top gibi kellesini,
Balta sapı gördünmü sırta saplı bedende
Küt yerinden mıhlanmış, kime kalmış bedelde,
Yokuş başı tutulmuş, allar akmış gümüşten,
Kargalara gak olmuş, çatılarda kardeş ten,
Kurşun dökmüş tavcısı, arının oluğundan,
Kavak esmiş bahçede, meyvasıda kirazdan,
Merdivenler geçilmez, uyur renkler genç erken,
Sallanır bedenleri kopuk ipte silkerken,
Hepsi değil ham elma, olgunu az meyvanın,
Taksim eder manavcı, anaçlardan doğanın,
Gün sabahtan utanmış, geceye olmuş hile,
Akşamı kızıl sarmış, sabahı olmuş bile,
Sessizi çalmış sesler, gün bozumu sinekler,
Onlarcası kapılar, kapılarda inekler,
Böğürür sinek gibi, hepsi birden öküzler,
Öküzleri yemlemiş, sürü dışı denekler,
Denekleri sürükler, bir kaç yemli kelekler,

Yerki suskun, yer bekler, ezilmekte emekler,
Deliklerde hazırda, boş bir boru yürekler,
Yaramazdı çocuklar bakıyordu pezekler
Çocuklarla eğlendi, Eylendi tüm felekler,

Çocuklar, çocuktular.
Allegroda uyandılar...!