Allah'a havele ettim Şiiri - Güven Tekin

Sen artık, anılarımda bile değilsin.
Öyle kırıp döktün ki beni!
Senin artık, kum tanesi kadar,değerin kalmadı.
Değişirsin sanmıştım, yanılmışım.

Meğerse sen hep, iki yüzlüymüşsün.
Nasıl kandım, masalsı yalanlarına.
En çokta kendime kızdım,
Sana nasıl inandım diye, kendimi sorguladım.

En çok kendime kızdım.
Sana nasıl kandım sahte yüzüne.
Oysa en masum, duygularla sevmiştim seni.
Ama şimdi, en büyük bedduam oldun sen.

Seni masumca seviyordum.
Bilemezdim menfaat için, beni kandırdığını.
Bilemezdim, senin oyuncağın olduğumu.
En acı şekilde öğrettin bana,
Sevmenin yalan olduğunu.

Suç sende değil bende.
Gülüşüne kandım inandım.
Meğerse hepsi, sen gibi sahte imiş.
Şimdi kendime çok kızıyorum, sana güvendiğim için.

Kendimden çok, seni sevdiğim için.
Sana inanıp, hayeller kurduğum için.
Sana umut bağladığım için,
En çokta kendime kızgınım.

Bana saygın yokmuş anladım.
Aşka, sevgiyede, saygın yokmuş senin.
Çıkarların için, oyuncağın yapacağın,
Aklımın ucundan geçmezdi.

Aşkımızın sembolü, mavi kalpti.
Sen onu bile, siyah kalbe döndürdün.
Şimdi kimseye inanmıyorsam, sebebi sensin.
Artık kimseye güvenmiyorum, sebebi yine sensin.

Sayende aşka inancım kalmadı.
Senin yüzünden, hayatım mahvoldu
Senin yüzünden, hayallerim umutlarım,
Harabeye döndü.

Artık kanmıyorum, seni seviyorum yalanlarına.
Artık zerre değerin yok gözümde,
Sadece yalancı değil, insan bile olmazsın sen.
Şimdi kanıyorsa yüreğim, sebebi sensin.

Sen olduğun yerde kal,
Bense seninle, aynı oksijeni bile solumak istemiyorum.
Bana yaptıklarının hesabını, mahşerde vereceksin.
Bunlar iyi günlerin, yakında cehennemî yaşayacaksın.

Ve ben sadece, olup biteni izleyecem.
Bana yaptığın haksızlıkla anacağım seni
Seni artık sevmiyorum.
Seni artık Allah'a havale ediyorum.