Alınamayan Gerçek Şiiri - Bekir Erdem Ke ...

Her şey alınır sanırdı insan,
oysa ilk alışını doğarken yaptı.
Ruhunu giydirip bir bedene
dünyanın ortasına bıraktılar onu;
karşıma geçti ve ağladı,
henüz kendinden habersizken.

Büyüdü insan…
Bir bedene sığmadı önce,
sonra bir hayata.
Düşünceler birikti zihninde,
taştı beyninin kıyılarından;
kelime olup döküldü gecelere.

Bir gün parayla tanıştı insan.
Sandı ki bütün kapıları açacak anahtar oydu.
Oysa sonradan anladı:
Para kapıları açabilirdi belki,
ama ardında kalan boşluğu
kapatamazdı hiçbir zaman.

Sonra sevgi çıktı karşısına.
Bir bağımlılık daha sandı önce,
ama bu başkaydı.
Yıllardır konuşan aklı sustu,
kalbi aldı sözü;
derin, görünmeyen bir yerden.

Tam sevmeyi öğrenirken fark etti:
Bazı kapılar kapanmazdı artık.
Bu yüzden bir çözüm buldu kendince;
ilk aldığı şeyi bırakmayı…
Üzerindeki bedeni bıraktı bir çukura,
belki ruhuyla yükseldi başka bir bahçeye.