"İman tevhidi, tevhid teslimi, teslim tevekkülü, tevekkül saadet-i dareyni iktiza eder."
Bu düsturla yaşayabildiğim her gün içimdeki yangınlar sönüyor, huzurlu ve mutlu oluyorum.
--
Âşık cevap alamıyorsa bu hayır mı demek, hayır ama üzülmesin mi demek yoksa belki mi... İnsan ne vazgeçebiliyor ne de kavuşabiliyorsa o arada kalan koca boşlukta nasıl devam etmeli? Nasıl hem bu kadar yakın hem de bu kadar uzak hissedebiliyorum?
Yıllardır bunların cevabını arıyorum. Belki de benim imtihanım da budur: bu cevapları ararken o koca boşlu ...
Ne yediniz be kardeşim,
Öyle yediniz ki
Açlıktan can çekişenler tokluktan ölmeye korkar oldu;
Eh, ne diyelim...
Afiyet olsun (!).
Canım benim, ruhum benim, meleğim, balım
Kalbinin az ötesinde uyuyacağım.
Kalmazsa orada da yer kaybolacağım,
Aşkında bir kül, yolumu arayacağım.
Biri sordu beni geçen gün;
Gururmuş,
Tanımadım.
Âşığın tekine sordum bugün:
Gurur neyi olurmuş;
Seviyorum mu demeli
Yaşıyorken her sinemde seni
Özlüyoruma ne hacet
Aşkında bulmuşken seni, beni
Yokluk tek midir?
Matematiğin cevabı nettir:
"Evet, boş küme."
Bir de kendinden geçmiş bir aşığa sormalı,
Daha belirgin bir cevap:
"Onun yokluğu."
Özgür ruhlu çocuk,
Küsme hayata
Solmasın hayretin!
Umudun mavisini
Parlak gözlerinde yakala.
Masumluğun bir ışık olsun kalbinde
Deselerdi ki bana ne hatırlıyorsun çocukluğundan
Düşünmezdim bile bir an, bir dostum vardı derdim.
Beni ben yapan,
Korkularımdan uyandıran,
Sanrılarımdan kaçıran
Bir dostum vardı.
Ne anlatır insana
Neler çalar ondan
Bir "neyse?"
Duyuramaz haykırışlarını
Yoktur kilidinin anahtarı
Seslenmekle yetinir sadece:
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!