gada bir gönül
diken dolu gül
yalan dünyada
dert dolu bülbül
Ahlaktır asıl
Aşk neden hep mücadele ister
tıpkı hayat gibi
neden hep kaçmak ister
vede kovalanmak
bu kadar zor olmamalıydı aşk
ama sadece saf ve temiz kalplere
zemheri savuğunda bile selvi selvi
soğuk, gönlümün içinde mevzi mevzi
gönlüm ise aşkın düğümünü söken terzi
aşkı cefa içinde her taraf zemheri
zemu dem içinde gönül feryadu figan
Ay gibi parlayandın sen
ben ise güneş olandım
sen her gece de esen
bense her gündüz yanandım
Ay misali gökte buldum seni
kışın zemheri soğuğunda
deryaların mavisi nerde
güneşin yağmuru gördüğü
gökkuşağı hangi renkte
Gözlerimin içine bakıyordun
her bakışın da içimi alıyordun
bakışların bana değilmiş meğer
ben öyle sanıyordum
göz göze geliyorduk
Herkes severken
sevgiyi bana çok gördüler
bir kalpten başka bir kalbe konarken
sen konamazsın dediler
onlar sevilirken
Tutunmak istedim bir dala
Tutundum da başaramadım
Aldandım sahte dostluklara
Gücendim de gönül koyamadım
Herkes gibi ben de sevgi aradım
Bazı günler düşünüyorum seni
Bazı günler kalbimde geziniyorsun
Bazı günler düşlerimde
Film şeridi gibi canlanıyorsun
Bazen gelip kalbimi tırmalıyorsun
Ben artık sevmeyeceğim
yar ile yara açmayacağım
kalbime bir mühür vurup
dilim ile ikrar etmeyeceğim
ben artık sevmeyeceğim




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!