Canım babam.
Seni şimdiden çok özledim.
Hep babalar duygularıni göstermeden sever dediler ama senin sevgini ben iliklerime kadar hissediyorum.
İyi ki hissediyorum babam, yalnız olmadığımı bu koca dünyada benim seven babam olduğunu hissediyorum babam.
Canım babam, bunları sen ağla diye yazmıyorum, için rahat etsin gönlünü ferah tut.
Sen bu dünyaya çok kısa bir sürede sağlam,
Susuyorum, susuyorum çünkü biliyorum benim dilim sivridir, kırarım, incitirim.
Ben derdim ki babam beni tanır, bilir, bana güvenir, hata yapmayacağımı bilir.
Demek ki o güveni verememişim ama ben kabul eder hatamı otururdum ama kırıldım.
Ben kim olduğumun farkındayım, nerden geldiğimin, neler yapabileceğimin.
Bunca zaman ablalarım ve abilerimle kıyasladın haklısın ama bu fazlaydı.
Ben bu zamana kadar sizin yüzünüzü düşürecek bişe yapmadım, yapmam da sizi geçtim,
Konuşmak, dertleşmek istersin,
Konuşamazsın, kendinle bile..!
Dalar gidersin, uzaklara...
Konuşursun ufuklara, sessizce..!
Sessizce, yürekten ve haykırarak...
O yüzden yazmak, dökmek istiyorum duygularımı satırlara...
Kalem var, kağıt var, okumam yazmam da var...
Sanırım kelimeler tükendi, duygularım köreldi..
Künefe de çekmiyor canım artık, bol fıstıklı..
Yanında sevdiklerin olmayınca, uzaklarda bile olsa... 20.03.2013
Beni hiç düşünme...;
Bıraktığın gibiyim işte.
Beraber söylediğimiz şarkıları dinliyorum...
Şiirler okuyorum,
ya da yazıyorum sana..
Altını çiziyorum yüreğime dokunan satırların.
Bir ana, yüreği yanmış...
Ellerini açtı, baktı gökyüzüne, acıyla.
Bulutlar hissetti de ananın acısını,
Sessizce boşalttı gözyaşlarını...!
Toprak kabul etti de yağan yağmuru
İnsan istemedi, kaçtı rahmetten.
Aslında hiç kimse sevmedi,
Bir ben sevdim seni...
Severmiş gibi değil,
Kana kana sevdim seni..
Tıka basa sevdim!
Dolu dolu sevdim..
Bir bilsen;
Seni görmek ne güzel olurdu.
Sohbet etmek, sarılmak,
Sade kahveni içmek,
Senin yazdığını görmek,
Yazmışsındır diye beklemek,
Bir bilsen;
Seni görmek ne güzel olurdu.
Sohbet etmek, sarılmak,
Sade kahveni içmek,
Senin yazdığını görmek,
Yazmışsındır diye beklemek,
Bir eşi olmalı insanın
Rüzgar onun kokusunu getirmeli,
Yağmur O'nun sesini.
Akşam onu görecek diye, pırpır etmeli yüreği, benim gibi.
Ayakları birbirine dolaşmalı heyecandan, eve dönerken,
Cennetten köşe almışçasına




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!