Ben ömrümce Anamı çok sevdim.
Anamı çok sevdim ama babamı bir başka sevdim.
Anamı her gün kucaklayıp severken, babamı Ramazan ve kurban bayramlarında elini öperken ve her an içimden sevdim.
“Seni seviyorum baba” diyemeden ama yürekten sevdim.
O benim Cüneyt Arkın, Kartal Tibet, Eşref Kolçak’ a benzettiğim, ömrümce dürüstlüğünü, doğruluğunu, çalışkanlığını, sadakatini, vefasını, büyüklere saygısını, küçüklere sevgisini, kimseyi incitmememesini, karıncayı incitmeyip, bir tavuk bile kesememesini örnek aldığım Canım babam...
Evet ben anamı çok sevdim ama babamı çok başka sevdim.
Kelimelerimi süzmemişsin,
Ne demişim bilmemişsin,
Ne çekmişim şaşmış kalmışsın,
Anlamamışsın!..
Yine Okumamışsın..!
Anlamamışsın...!
Arada yaz bana, olur mu...?
Aklına gelirsem...!
Yaz işte, önemli değil, yeter ki yaz.
Yollarını gözlüyorum, belki gelirsin,
Bekliyorum, belki yazarsın diye,
Olur ya, aklına gelirim belki...!
Artık gitmek gerek sanırım.
Her şeyi bırakıp, kaçmak gerek.
Toparlanmadan,
Son sigaranın dumanı tüterken...
Kahveni yanlız içmeden,
Çayını getirecek kimsen var iken,
Ben aşk nedir bilmem,
eski kafalıyım ben,
bir seni bilirim,
birde adın geçince sıkışan kalbimi..❤️
Yoklukta can oldun, yoldaş oldun, Uykusuz gecelerde çocukları büyüttün,
Hep yanımda oldun, beni yücelttin,
Sen benim can yoldaşım, eşim, sevdiğim, karım,
Dertlerimin ortağı. Biricik vefakarım,
Sensiz baş konan yastık, yastık değil bilesin,
Dilerim Allah’ımdan sen daima gülesin.
En kıymetlim, Huzurum, Canım, Canan’ım.
Benim için bu yaşamda; sağlıkta, mutlulukda, iyi ve zor günümde, ömrümdeki en hayırlı olay da sensin. En zorlu anlarımda hep destekçim oldun.
Zor’ları kolay eyledin, yok’ları var eyledin, yüzlerce evladın yanına can’dan evlatlar verdin,
ALLAH C.C. Senden razı olsun, huzurumuzu bozmasın. Amin...
Elveda ... İstanbul ...
Elveda Şehr-i İstanbul...
Canım Caner'im, Canan'ım, Semih'im, Yağmur'um, Dursun'um, dostlarım, akraba ve arkadaşlarım, sevgili yavrularım, kara sevdalarım...
Şükür kavuştuk ama yine vakt-i veda, kavuşabilmek dileğimle helalleşmek, hakkınızı helal etmeniz dileğimle... Allahaısmarladık...
Geliyorum Antakya...
Kavuşmak elbet güzel, ana, baba, kardeş, oğlun, kızın, sevdiklerin...
En zor şey insanın derdini anlatamaması,
Ben deyip susması, sen deyip ağlamaklı kalması.
Gelmeyeceğini, gülmeyeceğini bildiğin,
Sarılamayacağın birinin özlemi nasıl anlatılır ki..!
Buna özlem mi denir, yoksa hasret mi bilmiyorum ya...
Gecenin sessizliğini,
senin sensizliğine sakladım,
yolların en uzağına yolladım seni, yüreğimden de atamam ki...!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!