İlk ayın ortası mevsim sonbahar,
Dinle anlatayım ey sevgili yar,
Yerlerde sürünür sarı yapraklar,
Tıpkı yaşadığım hayatım gibi.
Gelinlik ağaçlar sanki soyulur,
Gözlerim yüzünü unuttu sanma,
Her gün hayalimde gece düşümde
Alev, alev yandım bahri sen yanma,
Her an hayalimde, sevdan başımda.
Sevgiden yücesi var mı bir servet?
Yüzüm, kırış, buruş bana hiç sorma,
Orada sevdanın izleri vardır.
Sorsan da diyemem kendini yorma,
Orada aşkımın közleri vardır.
Unuttum gülmeyi gönlüm de yasta,
Dost, her gelen ilkbaharda,
Yelden sevgi doluyorum.
Coşarak akan sularda,
Selden sevgi görüyorum.
Dört mevsim ilkbahar yazda,
Ne koşarsın insan oğlu?
Tutar seni ölüm vardır.
Nefs peşinde vahşi dağlı,
Yutar seni ölüm vardır.
İyilik yap bana çatma,
Senin sesini unuttum,
Çağırmasan ki ne olur.
Uzaksan tutamam ellerini,
Uzatmasan ki ne olur?
Alıştım yokluğuna sensizliğe
Gelmezsen ki ne olur?
Ne var ne yok diyeyim sana,
Doğru incidir, doğru acıdır,
Gerçekleri derken, kızma ha bana!
Sende kalp var mı, kalpsiz?
Sende yürek var mı, yüreksiz?
Sende vicdan var mı, vicdansız?
Hır gır pazarlıklar koltuk üstünde,
Yüze çıkılmazın vardır Türkiye’m.
Nice sular geçer saman altında,
Yüzü kızarmazın vardır Türkiye’m.
Çalışanın kıvranırken acından,
Kara kaş altında sinyal yayarken,
İşaretin aldım başım üstüne.
Bilmiyorsun gibi tavır takarken,
Sonrada kaş çattın kaşın üstüne.
Beni kandırırken eda, nazıyla,
Terk edildim düştüm dara,
Düşünürüm tek başıma.
Tanrım kapımı arala,
Düşünürüm tek başıma.
Bilmem nerden yaptım hata?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!