Kendimizi Avrupa’da unuttuk,
Köylü olduğumuz nerede kaldı?
Sosyeteli olduk kuyrukta tuttuk,
Bitli olduğumuz nerede kaldı?
Hani nerde toprak yapı haneler?
Tarab la engin ol iyi desinler,
Yaşamanın sonu ölümdür ölüm.
Bahçe, bağ, bostan dik meyve yesinler,
Bu hayatın sonu ölümdür ölüm.
Kötü söylemezsen olmaz küserin,
Beni tutsak etme kendine,
Sana yok diyecek gücüm kalmadı.
Seni hayallerimde sevdim,
Arkı oldum sevda bendine,
Gönlüm sana tutsak
Sana akıyor harıl, şarıl.
Kendimi unutur seni düşünür,
Mihri-Mah’ım seni sevdim seveli.
Çözemedim sensiz nasıl yaşanır?
Mihri-Mah’ım seni sevdim seveli.
Sana olan aşkım değil ki masal,
Türkülerin can dostuyum,
Orada buldum kendimi.
Türkülerin hastasıyım,
Türküde buldum kendimi.
Nakış, nakış işler beni,
Ela gözlüm yine haber yok senden,
Mesajın yok bu gün kutsal değil mi?
Selamı, sabahı, kesmişin benden,
’’Sevgililer günü’’ kutsal değil mi?
Sevdan derde saldı dertsiz başımı,
Ela gözlerine hayran olduğum,
Selamı, sabahı çok gördün bana.
Sevdana tutuldum kadan aldığım,
Kelamı, sohbet çok gördün bana.
Ela göz üstünde kaşların yaydır,
Havar gönül, gönül havar,
Yürek yanar kimi sever?
Hele, ana, baba da var,
Aman gönül, yanar gönül.
Ne gün gördüm ne yaşam?
Arı gezer, çiçek tek tek,
Bal koymaya yapar petek,
Yar yar diye tuttum etek,
Yaralıyım yardan yana.
Kuruttu yaprak dalımı,
Dağlar eteğinde karlar eridi,
Göçebe yaylaya yürür de yürür.
Bir zaman orada yurdum var idi,
Özleminde bu can erir de erir.
Çiğdem çiçek açmış beyaz mor al al,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!