Ali Osman Yılmaz Şiirleri - Şair Ali Osm ...

Oturmuşum,
Penceremin önüne
Sabah güneşi doğmakta,
Sonsuzluğu ve sensizliği,
Seyrediyorum bir başıma,
Yanımda kadim dost,

Yapayalnız gecelerinde bu şehrin
Ne bir dost, ne bir sevgili
Başımı koyacak Bir kucak
Bulamadığım için mi bu yalnızlık.

Bak ne demiş benim gibi bir yazar! ! ! ! ! ! ! ! !
Güneşin her gün senin için doğduğuna inan,
Dünyanın hep senin için döndüğünü düşün! ! ! ! ! ! ! ! !
Sana Sunulmuş bu hazineye nankörlük edemezsin.
Değerini Mutlaka Bil! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! !

Çimenlerin üstüne yatmışım,
Gökyüzü ve güneş,
Seyrediyorlar beni,
Bense seni düşünüyorum.
Gökyüzü ve güneşe,
Seni soruyorum,

Günlerdir uykusuzum,
Sen yoksun ya,
Gözüme uyku girmiyor.
Gecenin bir yarısı,
Hatta sabah olmada,
Yavaş adımlarla,

İki şekilde üzülür insan
Yitirdiği umutlarının ardından
Ya da ulaşamadığı, hayalleri için
Hani o kasabın önündeki kedi gibi.
Dükkanın içinde olmayı düşler hep
Dışarıda soğuk bir yalnızlık

Yapa yalnızım yine,
Gezer dururum,
Gökyüzünde.
Sevda yağmuru yüklü,
Olarak hemde.

Velhasıl efendim,
Düşünüyorum da;
Bu yaz yaşımdan sonra,
Şu dünyada akıllanmadan,
Sevda tuzağına düşmeden,
Aşk ahmağı olmadan,

Koskoca bir deniz,
Ortasında bir ada,
Yalanlar ve yalancılar adası,
Meydanda büyükçe bir ateş,
Ortada kocaman bir kazan,
İçinde pişirilmeye hazır,

Suya yazılan sözler gibi,
Bana söylediklerin,
Daha yazılırken silinmede,
Ne sen okuyabiliyorsun,
Nede ben okuyabiliyorum.
Tutamayacağın o sözleri,