Ali Osman Yılmaz Şiirleri - Şair Ali Osm ...

Canımı sahibine vermem,
Ondan dileyeceğim,
Son bir dilek.
Nasip olur mu bilmem?
Son arzum,son isteğim,
Gül yüzünü bir daha görmek,

Susun biraz,
Göklerin tanrısı çıldırmış olmalı,
Bak,nasılda gümbürdüyor,
Gök gürültüsüyle aşkımın,
Şah damarını kesiyor.
Her yana fışkırıyor,

Dizilmişti gençler saf,saf,
Elerini kaldırmışlar gökyüzüne,
Büyük bir kalabalık halinde,
Cenaze herkesin en önünde,
Gruplar,ellerinde çeşitli bayraklar,
Üzerinde devrimci yazılar,

Sen yoksun ya,
Yalnızlık gece bana.
Her yer zifiri karanlık,
Camdan bakıyorum,
Bazı camlarda ışık.
Yeter diyorum,

Harran ovasına,
Ektim sevdanı,
Hasat mevsimi gelmekte,
Başaklar gövermede güneşle,
Fırat kokarsın buram buram,
Ellerde başak,kadehte bade.

Bu sabah uyandığımda,
Camdan dışarı baktım,
Tan yeri yanıyordu,
Alev alev kızllık,
Kaplamış ufku.

Bir ömür baktım sana hiç gözyaşın yok
Bende bilirim sen ağlayamazsın ki
Katı yüreğinle kimseleri sevemedin
Taşlaşan kalbin bak yosun tutmuş
Sulamış gökler gözyaşlarıyla bedenini
Yinede yumuşatamamış taş kalbini

Bir köy çeşmesine bakıp,
''Bu çeşme ne güzelmiş,
Su içecek tası yok,
Kırma İnsan kalbini,
Yapacak ustası yok’’
Diyebilen gönül,

Öyle bir öfke var ki,
Yüreğimde,
Ve öyle bir çarpıyor ki,
Her yer sallanıyor.
Buz gibi donuyor hava,
Taş kesiyor bulutlar,

Yalnızlıktan ve karanlıktan,
Çok korkasın,biliyorum.
Koynumdan daha rahat,
Uyuyacak bir ten,
Arama boş yere,
Tenimdeki sıcaklığın,