Ali Osman Yılmaz Şiirleri - Şair Ali Osm ...

Seven insan,
Sevginin çocuğu,
Aşkın,
Çiçeğiymiş.

Hem sevdim,

Ceylan gibi, dağ tepe sekersin,
İşte yüreğim, başka neyim istersin,
Sevdiğini, deyiver gari babana,
Gelin edip,seni göndersin bana.

Çok aradım yar, evinizin yolunu,

Güneş,günbatımında,
Camdan seslendiğinde bana,
Akşam olacak ve ben,
Yıldızlardan bir elbise,
Giyeceğim senin için,
Başımda taç olarak,

Yolda yürüyorum sessiz,
Seni düşünmemeye çalışarak,
Ellerim ceplerimde,üşümüş,
Mahzun ve omuzlarım düşmüş,
Yürüyorum bir garip yollarda.

Nasıl sıkılıyorum nasıl? Bir bilseniz,
Güz ayazında çıktım kırlara,
Ömrümün güzünü yaşadığım şu anda.
Mevsim güz, vakit güz, öğleden sonra,
Dolaşıyorum kırlarda, kendimle baş başa,
Ortalıkta kır çiçekleri, birde ben yalnız,

Gurbet ele itip yabana katma beni
Sen olmak istiyorum, ver artık elini
Sende yok olmak değil, çok olmak
Aynada hep seni görmek istiyorum

Yalvartma beni, çekilmez bu hal

Niçin başka güneş,
Başka dünya ararsın?
Sevgiden kaçmakla,
Kendinden kaçarsın,

Kırdım diyorsan zincirlerini,

Kemanların sustuğu o geceyi,
Hatırlıyor musun sevgilim?
Sana olan sevdamın şarkısını,
Söylemeye başladığımda,
Tüm kemanlar susmuştu hani,
O gece herkesin önünde,

Gözlerinle tutukla beni,
Kirpiklerinle zincirle,
Gülüşün prangam olsun,
Yatır sıcacık göğsüne,
Uyut dudaklarında muzipçe,
Üşütme yüreğimi sakın,

Tükendi mavilikler,
Her yer kararıyor,
Akşam oluyor artık,
Doğuyor yıldızlar,
Suları kaplıyor,
Yakamozlar.