İnsan amadan her iki yana salınır
Bir yanı dış rüya, diğer yanı iç rüya
Her iki rüya arasında gezinir fakat
Ama'da olduğunu ya bilir ya bilmez
Uykudayken içinin içinde bir rüyadadır
Yazı yazıldı, mürekkep kuruysa
İş bu kadar sade ve duruysa
Mülk kimin diye kime sorduysa
Ondan gelirmiş meğer gıcırtısı kalemin
Bizi atmışsa buraya kendisi kayıp
Akılbaliğ olmak ister her çocuk adet bu
Hiç sorumluluk yokken sorumluluk ister
Sonra sızlanır bilinmezin önünde ağlayarak
Taşıyabileceğimden fazla yük yükleme diye
Önce iyidir akıllı olmak herzaman değil
Bir edalı bulut indi gökyüzünden ihtişamla süzülerek,
Seslendi, dedi; hey ademoğlu, nedir bu halin? üzülerek,
Neden gamlara dalmadasın nedir bu? Bir sıkıntı var gibi,
Sanki gökyüzünü kapatan, karartan o değilmiş gibi!
Dedim asıl senin halin ne, neden kapatmadasın güneşimi?
Aşk ateşi yandı bende
Yanmasını bilen gelsin
Nice gizli sırlarım var
Almasını bilen gelsin
Ayna oldum ben aleme
Tüm gözlerle bakan benim
Gözü gönlü yakan benim
Yağmur olup akan benim
Islatırken ıslatmazım
Ben özlerden daha özüm
Ne o yüzün mü asık yoksa, yine mi yanlış okumadasın kendini
Umut mu kayboldu, yoksa ondan mı yıkık sanmadasın kendini
Oysa yerinde duruyor herşey, görmüyorsan yok demek değil
Kış gelince gizlenen çiçek de içinde, gördüğün kuru dal değil
Sen sakin ol, sükunda eylen biraz
Vav nunda sükundur kün emrinde
Kaf'ın sırrıyla boşa vakit kaybetme
Kenzi mahfiyi nunda ara denildi
O ne doğuda nede batıda bulunur
Cenneti bırak, mihnete koş yan cehennemde
Evladını ateşte bırakır, yakar mı hiç anne?
Almuti
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!