Ali Koç Elegeçmez Şiirleri - Şair Ali Ko ...

Her gün seni anmaya gelirdim bu limana
Aşkımı anlatırdım yanan mavi sulara
“Duydum ki unutmuşsun gözlerimin rengini”
Demişsin, herkes bulsun artık kendi dengini..
*
Saldım bende gönlümü hülyaların içine;

Hep aşkını anlat bana
Bosna...Irak…Filistin
Azerbaycan….
PKK..
Misyonerlik..
Emperyalizm….

Renkli ekran önünde tuşlarla maç yaparken
Beklenen mesih gibi geliverdin aniden.
…*…
Beklenmeyen bir anda şaşırttın usumuzu
Aramıza hoş geldin Gürer Efem radyosu
…*..

1955'li yıllarda;
Boza, dükkanda satılmazdı.
Ve insanlar
...................geç vakte kadar oturmazdı
Özellikle bol kârlı kış günlerinde
ve kuşları donduran zemheri gecelerde

Ergene Caddesi’ndeki çınarlı bulvar
Senin de benim gibi derdin var mıdır?
Çınarların yaprağını yere döktüren
Hastalık mı, haksızlık mı, yoksa yar mıdır?
*
Çınarları besleyen suyun adını

Taka -tak..tak-tak..taka-tak,,tak
Boyacı çocuk sandığa vurur.
Emeği , vurduğu boyada kurur
Hayatı fırçalar, fırçalar durur
Üzülürüm..üzülürüm..
.................................elimde değil!

Ey İbrahim, diyorsun ki:
“Son duayı unuttun! ”
Çok haklısın, o yıllarda
Ben, dövende çocuktum!
*
Harman yeri kuru kalsın

Babam derdi ki
mutluluktan yana:
“Oğlum,
üç tip insan yaşar şu dünyada:
'Yaşayanlar,
Yaşayanları seyredenler

“Köpek havlar
Kedi miyavlar..”
Kuş cıgıldar
Ağaç çiçek açar….
…………”vakti gelince”

Hancılar hanlarda yolcu beklerken
İnsanlar, tırnakla pire ezerken
Demirciler örslerde demir döverken
Henüz doğmamıştın Belkoop Evleri

Öküzler yollara tezek saçarken