Kara gözlerinle yazdın adını
Kalbimin en güzel yerinde sensin
Seninle aldım ben aşkın tadını
Aldığım nefesin birinde sensin
Yüzlerin bağ olmuş beyaz güllere
Senle tanışmamın bak yıldönümü
Buluştuğum yerde sensiz kutlarım
Ayrılık çemberi sıkar gönlümü
Bir daha görmeye yok umutlarım
Mecnuna misafir gitti hallerim
Yaşadım sayamam sensiz zamanı
Hasretin içimde tüter dumanı
Sanki bu gönlümde tutar kemanı
Çalar seni söyler yar diye diye
Görür kıskanırım mutlu elleri
İstanbul hep dolu yalnızı benim
Her yağmur yağışta ıslanır tenim
Bakarda ellere hangisi derim
Sevgimi çekecek yar bulamadım
İçimi dökecek yer bulamadım
Buluşur giderdik sahil boyunca
Geçtiğimiz yollar unutulur mu
Birşeyler dilerdik bakar fincana
Açtığımız fallar unutulur mu
Yar aşk kapısına kilit vursanda
Seninle çok sevdim yar İstanbulu
Sevgiyle yürüdük o taştan yolu
Kalbimde bir sevinç bu aşktan dolu
Sana her duraklar gönül öyle der
Denize vururken ayın ışığı
Gittim anılara yolundan geçtim
Her daım atışta hasretin içtim
Beklediğim yerde elimi açtım
Yağmurunu döktü sensiz İstanbul
İçimi sızlattı aşkın sancısı
Bu yaz akşamları geçmiyor sensiz
Sevdiğimiz şarkı çalınır bazen
Bir mahsun bu halim duruyor sessiz
Dert eder herşeyi alınır bazen
Mevlam ayrılığı başa vermesin
Kesişti hayat yolu
Bir güzelle tanıştık
Yağdı sevgi yağmuru
Aşk seline karıştık
Çaldık sevda sazını
Hep seni düşündüm bakıp resmine
Sen başka şehirde ben İstanbulda
Şiirler yazarken senin ismine
Yine batıyordu gün İstanbulda
Sarılmış gelseydin tüller üstünde
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!