Ayrılığı ona yakıştıramam
Bırakıp gidecek biri değildi
Öyle çok sevmiştik hiç unutamam
Bu aşkın bitecek yeri değildi
Ona da hiç kimse unutturamaz
Sevgiler içinde yaklaş gönülden
Güller atasında koklaş gönülden
Bir ömür varmısın anlaş gönülden
Hayatı beraber bölüşelim mi
Sevda meydanında gel buluşalım
Bundan sonra gönül yanmayacaksın
Onun hiç adını anmayacaksın
Bir daha sevdaya kanmayacaksın
Düşünme o kadar kalbim sıkışır
Gönül sen arama artık boşuna
Bırakıp gittin beni
Hasretin limanına
Çırpınırım kuş gibi
Gelmek için yanına
Kırık kanadım kolum
Siyah gözlerinde beyaz bir ışık
Gördümde oldum bak ben sana aşık
Başımdan sen aldın aklım karışık
Aşkı sende buldum yıllardan sonra
Aşığınım sensin kalbimden geçen
Dünyaya bir daha gelirsem eğer
Hep onu severim bu ona değer
Gönlüm ferhat gibi dağları deler
Sevdiğimi ona söyle İstanbul
Ceylan gibi bakar durur gözleri
Dersinki başkası girdi kalbime
Severek bakacak gözmü bıraktın
Alev ateş vurur düştüm derdime
İçim çok yanıyor közmü bıraktın
Aşkın olmak en çok benim hakkımdı
Çok çaba gösterdim mutluluk için
Ne olur güllerim bir bahar açın
Zamanım telaşsız yavaşca geçin
Ne kaldıki ömrün şurdan şurası
Bir güzel sevdimde nazı getirdi
Giderken takıldı kaldı dile söz
Diyemedim işte başka ele söz
Nasıl düştük böyle ayrı yola biz
Gurura inada varıp yenildik
Yoksa ayrılacak halde değildik
Bu kadar sevmeyi hiç istemezdim
Gitgide büyüdü ben beklemezdim
Yar diye kimseyi hep özlemezdim
İmkansız umut yok yok biliyorum
Yinede onu çok çok seviyorum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!