Ayrılığı ona yakıştıramam
Bırakıp gidecek biri değildi
Öyle çok sevmiştik hiç unutamam
Bu aşkın bitecek yeri değildi
Ona da hiç kimse unutturamaz
Sevgiler içinde yaklaş gönülden
Güller atasında koklaş gönülden
Bir ömür varmısın anlaş gönülden
Hayatı beraber bölüşelim mi
Sevda meydanında gel buluşalım
Bundan sonra gönül yanmayacaksın
Onun hiç adını anmayacaksın
Bir daha sevdaya kanmayacaksın
Düşünme o kadar kalbim sıkışır
Gönül sen arama artık boşuna
Bırakıp gittin beni
Hasretin limanına
Çırpınırım kuş gibi
Gelmek için yanına
Kırık kanadım kolum
Çok çaba gösterdim mutluluk için
Ne olur güllerim bir bahar açın
Zamanım telaşsız yavaşca geçin
Ne kaldıki ömrün şurdan şurası
Bir güzel sevdimde nazı getirdi
Giderken takıldı kaldı dile söz
Diyemedim işte başka ele söz
Nasıl düştük böyle ayrı yola biz
Gurura inada varıp yenildik
Yoksa ayrılacak halde değildik
Bu kadar sevmeyi hiç istemezdim
Gitgide büyüdü ben beklemezdim
Yar diye kimseyi hep özlemezdim
İmkansız umut yok yok biliyorum
Yinede onu çok çok seviyorum
Sevgiden bir yuva kurmak isterim
Penceresi aşka açılsın öyle
İçinde mutluluk dolsun hislerim
Kapıdan sevinçle geçilsin öyle
Bir masa koyulsun camın önüne
Her sevdayı sevgi korur
Zor günlere derman olur
Vefasızlık eden bulur
Sevgi büyük bir hazine
Gelir aşıklar yüzüne
Sevgi her kapıdan içeri girer
Yeterki gönülden vermesini bil
Gülü tutan aşık dikenli sever
Yeterki gönülden dermesini bil
İşte böyle canım sen benim için
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!