Çok sıkıştırıyorlardı yakınları,
Devamlı baskı yapıyorlardı,
Mallarını elinden almak için
Çeşitli tuzaklar kuruyorlardı.
Baskılara dayanamayan adam
Mallarını kimsesizlere bağışlamıştı.
Her tarafın metal tenin yokmu senin
Nasıl ağlamak bu yaşın yok mu senin,
Buzdan heykel gibi kanın yokmu senin,
Yapma bebek gibisin canın yokmu senin.....
Çaresizlik çareyi ürettiğine göre çaresizlik diye birşey yoktur..Ölüm dışında.Canlı olmak zor iştir..Yaşamak daha zordur..Hele hele bir de düşünüpte yaşamak..Düşünen insanları kolay kolay güldüremezsiniz ve kolay kolay ağlatamazsınız..Düşünmeyen insanlar için ikiside kolaydır..Sadece bedeni yaşayan insanların çaresizliği kolay çözülür..Düşünen insanların çaresizliği küf gibidir..Düşünme kabiliyetini kaybettimi önce beyin fonksiyonunu yitirir..Yavaş yavaş ölür..acı çeke çeke..Beden suni şekilde yaşasada..Sadece nefes aldığı için yaşar.Şu halde düşünen insanların çaresizliği hayalleri çok geniş olanlarda görülür..Hayalleri akıllarını geçtiği zaman büyük hata yaparlar..Düşünmeyen insanları bile güldürürler..Düşünen insanları geçmek için hayal gücümüzle aklımızı birleştirebiliriz..Fakar hayallerimizin aklımızı geçmemesi şartıyla..Hiç hayalleri olmayan beyinler buzluklardaki etlere benzerler.Öz olan tazeliklerini koruyamazlar.Hayal olmadan hiçbir yenilikleri bulamaz ve hiçbir zaman öncü lamazsınız.Öncüleri takip edersiniz.Çaresizlik çareyi ürettiğine göre ne yapacağımıza karar vermek,nasıl yapacağımıza karar vermek gerekir.Başlangıçta düşünen insanlar üretme ve icad etme yarışlarında biribirlerini geçmeye çalışırlar.. her yani fikre açıktırlar..Herşeyi biliyorum diyen insanlardan sakının.Akıllı insanlara herşeyi yapmak kolay gözükür,seçim yapmakta zorlanırlar,tereddüt etmeden hangi yolda gideceğine karar vermelidirler.Düşünen insanlar her düşündüğünü her ortamda söylememelidirler..Kendine güvenmeyen insanlar ne kadar akıllı olurlarsa olsunlar başarı oranları çok düşüktür. Kararlı ve akıllı insanların aşamayacağı hiçbir engel yoktur...Ölüm dışında! ! !
Giydiklerin yamalı al eline kemanı
kemancı...
Gözlükleri çizilmiş,kenarları dökülmüş,
dört gözlü....
Ayakkabıyı tellerle yanlarından tutturmuş,
çorapsız.......
Geleceğine Çıkıyoruz Zamanın,
Bir basamak daha koy yeni yoluna,
İraden engellerin engeli olsun,
Sevgi saçan yüreğin basamaklar olsun
Bu yol sana yakısır,
Yolun açık olsun! ! ! !
Göğe merdiven dayayacağım,
Zirvesinde hamak kuracağım,
Sallanacağım,sallanacağım,sallanacağım,
Asırlar sonra uyanacağımm........
Keskin zamanın yaşları,
Ecele damlar.
Donmuş yüzler, donmuş gözler,
Zamandan çıkan yaşam,
Sonsuza doğar.
Zamanı ağlatan ölüm,
Bütün kökler çürüdü,
Bedene geldi sıra,
Dallar taze olsa da,
Zaman içi sırada...
Dünyaya gelmeden resim çekilmiş,
Doğsada doğmasada farketmez denmiş,
Doğmam hakkında onay verilmiş,
Ne geldiğim belli ne gelmediğim...
Sebep yolculukla geldiğim dünya,
Kutsal sevgi dediğin yıllarca övündüğün,
Bir kalp olup attığın,Güneş gibi yaktığın
Büyük sevgi bağımız kutsal sevgi anımız,
Göz yaşıma karışıp sel olup akıp gitti.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!