YAZMALIYIM
Hiç değilse, her günüme
Geleceğe ve dünüme
Hep başlarım, terennüme
İllâ bir şey, yazmalıyım
Bu zaman da itibar, makam ile zengine
Bu ikisi mevcutsa, bakılmaz hiç rengine
Kör bile kömür gözlü, kel de sırma saçlıdır
İnsan vasfı önemsiz, para eder rafine
Güzellik de önemli, o da geçer akçedir
YENİ BİR SAYFA
Geçmişe sünger çekip, olanı silemezsin
Gelecek ne getiri, onu da bilemezsin
Asıl olan anını, düzgünce yaşamaktır
İstesende dünyaya, tekrardan gelemezsin
YENİ GÜN YENİ UMUT
Karamsarlık, karartıyor içini
Robotlaştık, sormuyoruz niçini
İşgâl artık, zihinlerde son bulmuş
Belli sömürünün, yeni biçimi
YERLİ AVRUPALI
Umyun, bukmun, sumyun der, yüce kitapta
Bir eksik mi var? yoksa, ona hitapta
Anlatırken yorulsan, olsan bîtapta
Gözleri kör olmuş, kulaklar sağır
YERLİ YERİNDE
Hak koymuş düzeni, kul onu bozar
Bırak kalsın her şey, yerli yerinde
Duran kar sıkıdır, yağarken tozar
Taş bile ağırdır, yerli yerinde
Yağızı, dorusu, kırı, kulası
Topukta sekisi, alnı alası
Savrulur koşarken, yelde yelesi
Koşuma girmezler, yılkı atları
Hep beraber yaşar, kısrağı, tayı
YİRMİ BİRİNCİ ASIR
Varlık, yokluk ve ölüm, hepsi anlık mesele
İyiliğe iyilik, rutin bir mukabele
Hakla bâtıl savaşı, Gazzede mücadele
Mazlumların yerine, yok mu kendini koyan?
İstikamet aynı diye, sanma ki hedefler birdir
Bazısına para amaç, bazısına elde kirdir
Çaylak olan yolda yiter, hedefi bulanlar pirdir
Her ilaç, sanma ki devâ, kimisinede zehirdir
Yol kimine başlangıçtır, kimisine olur âhir
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!