Bir bahar yağarken yere nisan
Ses verdi ötelerden bir korsan
Hayalleriyle yaşar her insan
Hatta hayalini yaşar, inan!
Ses kesildi sendeledi beyin
Doğuda doğdum
Hani şu güneşin doğduğu taraftan
Kırkımı çıkardılar bakır leğende
Jiletler eskittiler çizerken cildimi
Kundağa beleyip küçük bedenimi
Bu şehirde
Adımladığım sokaklarını
Bir tanıdığa rastlayamadığım
Zaman ki uzaklarda anıldığım
Bu şehirde
Büyütüp gurbeti tüm görkemiyle
Nice şairler geldi geçti, bilirim
Niceleri söz söyledi, bu meydanda
Sıradanlığa isyan etti, her pirim,
Bir çentik atmaya kaldılar, zamanda
Pek az anlaşıldılar, nedense, çok defa
Ey ölüm, neden öyle uzaksın
Uzat başını bağrıma
Bir cevap sürekli çağrıma
Sür kılıcını ruhumu yaksın
Ey ölüm, dua oldun dilimde
Öylesine bir orta oyunu hayat
Kavuklusu cahil, pişekarı sinsi
Zengin bir dekorda nükteleri bayat
Yığınla figüranın duyulmaz sesi
Böylesine bir ortaoyunu hayat
Kâbuslar gördüm uyandırmayan korkusundan
Sen yoktun kulağımda yanık şarkılar
Bu halini görmemiştim acının kocaman
Ciğerim bittiydi zaten
Daha derinden, yüreğimden, yükselen bu duman
Delik deşik oldu sırtım, yeter!
Köşeye sıkıştırdığın tutsağım
Sözlerin dostum, zehirli hançerden beter
Emredeydin kopup geleydi başım
İsterdim ki hıncını ellerinle dindir
Saati söyleme bana
Bilmek istemiyorum
Anlasana!
Mavi midir gökyüzü lacivert mi?
Sokaklara hükmeden duygu
bir gün yazarsam eğer bir şiir
ilk değecek eller, seninkiler olacak
ve umutlar salkım saçak
şiirimden sarkacak
Çıkacak geç vakitte sokak aralarından
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!