Bir insanı sevmekle başlar dünya

Bir insanı sevmekle başlar dünya,
bir kedinin başını okşamakla…
Bir köpeğin gözlerine bakıp
“yalnız değilsin” demekle.

Komşunu sev kardeşim,
kapısını çalmayı unutma.
Bir tas çorban varsa bölüş,
bir derdin varsa paylaş.
Çünkü insan,
insanın yarasına değince insandır biraz da.

Yaşlıları dinle mesela…
Bir çınarın gölgesinde oturur gibi dinle.
Elleri titrer belki ama
anlattıkları hayatın ta kendisidir.
Bir ömür taşırlar omuzlarında;
bizim unuttuğumuz sabrı,
ve çoktan kaybettiğimiz merhameti.

Zalimleri büyütmeyin çevrenizde,
öfkeyi alkışlamayın.
Çünkü kötülük
önce bir kalpte barınır,
sonra bütün mahalleyi karartır.

Sevin kardeşim…
Kuşları, ağaçları, çocukları,
yağmur sonrası toprağın kokusunu sevin.
Birbirimizi kabullenmeyi öğrenelim artık;
aynı göğe bakıyoruz nasıl olsa.

Ve inan bana,
kalplerimizin sıcaklığı yeterdi aslında
bir dünyayı ısıtmaya…
Eğer biz
birbirimizi sevmeyi başarabilseydik.