AKIL HASTANESİ
Adını duvarlara kazıdım, silinmedi
Tırnaklarımda kaldı senden kopan geceler
Burası akıl hastanesi diyorlar ya
Ben aklımı değil… seni kaybettim
Yatağım iki kişilikti, şimdi uçurum gibi
Bir yanı sen, bir yanı dipsiz karanlık
Uyku uğramıyor gözlerime gecelerdir
Her sabah biraz daha eksiliyorum
Koridorlar uzun… adımlarım yara izi
Her kapı yüzüme kapanan bir hatıra
Burada gülen yüzlere aldanma sakın
Hepsi içinden çöken birer enkaz
Aynaya baktım… senden arta kalan bir yüz
Sevda kırıklarıyla çizilmiş bir hayat
Gözlerim konuşuyor, dilim susturulmuş
İnsan en çok sevdiğinde düşermiş karanlığa
İğneler vuruyorlar… sustu sanıyorlar beni
Oysa içimde hâlâ senin adın kanıyor
Bu dört duvar değil beni çürüten
Yokluğun her gün içimde yeniden doğuyor
Şimdi iyi dinle… ben burada delirmedim
Beni parça parça eden senin gidişindi
Kapıyı üstüme değil, kalbime kilitledin
Ve en acısı… ben hâlâ o kilidin içinde seni bekliyorum!
Suskun Şair Fazlı Acar
Suskun Şair Fazlı AcarKayıt Tarihi : 21.07.2026 01:12:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!