Bir vuslat,
Bir merasim
Ebedi halin ilk mimiği,
Cansız beden.
Ruha verilen Araf,
Bir ithaf olur
Kimse yok birşey yok
Ruhunu yarattın.
En sevdiğinin ruhu.
En çok severek.
Bize sevmeyi öğreten.
Fikirde sevgili.
Eti kemiğiyle kaderi kullukta olan ellerim,
Zelil olan nefsimi etmeyin divanda rüsva,
Vechi nazarıyla tâbi olarak bakan gözlerim,
Seni masivaya meylettiren ömrüm berhava.
Gönül hicranını söker,
Bir hışımla atar dertlerini.
Maziyle boğuşup durmaz artık;
Yüzüne çalar günahları.
Öyle bir intikam ki;
Ellerinden yüzünden,
Elem mi ki ölümün sekareti.
Refik-i Âlâ'ya,
Ömrün son deminde,
Misvakla temizlediğin.
O inci dişlerinden dökülen
Bu sözleri serdedettin,
Yüzaltmış yeğenin
Şen amcası.
Oldu şimdi üç damadın.
Şam babası.
Evvelin yalan..
Ahirin ziyan.
Ah bu can
Cümle cihan
Ahu ceylan canan...
Ol nebat ve kuşlar.
Sana meftun Sevgili...
Anılmasa şanın
Sandım ki iyilikler,
İyi insanlarla gelir dile.
Hoş sada süzülür.
Gök kubbenin yankısıyla.
Ömrün son deminde..
Yolun sonunda
Selam.
Yarenim yok,bineğim yok..
Takatsiz dizlerim.
Ne zaman görürüm.
Gitsem nasıl ulaşırım.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!