Ne zaman Ak denizin ufku alacaya döndü
Ben oradaydım.
Oturdum karşılıklı konuştum gri yakamozlarla
Efkârımı dağıttım sırlarımı paylaştım.
Sıcak yaz akşamlarında arkadaş oldum yakamozlarla
Ve kıskandı Ak deniz.
Yakar canımı
Gelmişim, ömrümün son yıllarına
Geride bıraktım, güzel yıllarımı
Ne zaman otursam, yalnız başına
Hani bana, bekle beni bekle demiştin,
Yıllar geçti, sense hala dönüp gelmedin
Unuttun mu yoksa benden, ayrı kalınca
Yaşarken şu garip yalan dünyada
Gam doldu yüreğim geldim bu güne
Her zaman bir ölüm varken sırada
Gülemem gam dolmuş dünya haline
Madem’ki ölüm var günün birinde
Ben seni neyleyim, ey yalan dünya
Hiçbir değerin yok benim gözümde
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!