Ahmet Yozgat Şiirleri - Şair Ahmet Yozgat

1a/:
Otur.
Bağdaşını yay.
Bir dost dize daya dizkapağını.
Sonra o kişinin üzerine ellerini koy.
En Kutsala ant ver.

1/:
Ya Yakhya!
Dokunma Meryem'ine Yarusalem'in...
Zamana yolculuk planlayan Hızır'a danışır.
Kozmik meyveleri beyninin rafına dizer,
Hızır’a danışan bahçevan...

1a/:
Yamalı bohçalar kahininin zamanındaydık,
Kimmerya dulları Tahrani'ce yerine,
Benim dilimi konuşurlardı genellikle.
Konuşur ve ağlaşırlardı.
Şiirlere kulp takarlardı elemden.

1/:
Ya Yakhya!
Dokunma Meryem'ine Yarusalem'in...
Annemin avuçlarından sağılan iffet,
Damağının tavanındansa merhameyi göklerin.
İşte öyle bir şefkatli zamanda,

1a/:
Kralları laldır oranın.
Ya çöl beyi,
Ey Yakhya de diyeceğini Beelzebub'a.
Şeytan kendi anlamında kullanır kimi zaman isimlerimizi. Belirtisi silinir anti maddenin. Ey Yakhya de bizlere çok kez ne yenir burada akşamları? Et mi? Etse ne eti? İns mi, cins mi? Bak. Birinin ağzı kanar bu sıra. Ey Yakhya sil kanını insanoğlunun. Hadramut tarafından gönderildiğini gösteren hurmayı sun oğullarına. mucize anlamında kullan yediklerini. Benliğini yok et atların.
İnsanın ise kendindenliğini.

1/:
Ya Yakhya!
Dokunma Meryem'ine Yarusalem'in...
Ya dağlar da ağladığından utanırsa?
Ovalar haberdarsa kış diye bir ölümden?
Ya Yakhya misalini anlaşılır ver bizlere,

1a/:
Eyvandır ki...
Ehli Suffa oturur.
Ve şiir okur enfusi bir hançereden.
Ardıç sütunlarla desteklenmiştir ya,
Benzemez Şehinşah saraylarına.

1/:
Ben bir küçücük eniktim.
Belki biraz yaramaz
Birazcık da haylazdım.
Ama hiç bir zaman
Ben bunu hakketmemiştim.

1/:
Duvarı bitişik komşularımız
Nerede görseler beni
Meyve yüklü bahçelerinden
Kırmızı elma ya da olgun armut
Veya kiraz koparıp

BİTEN SİHİRDİR
1/.
Teker döner,
İz bırakır ardında,
İnsan benzerini taşır karnında,
“Gelmedin mi? ” dedi yare vardın da,