Ahmet Yıldırımtepe Şiirleri - Şair Ahmet ...

1071 Malazgirt'le girdik kapından
Arş titredi attığımız her bir adımdan
Akıtarak şehidimin kutlu kanından
Toprak iken yurt eyledik biz seni

Atamızdan nice destan dinledik

Türk oğlu derler bana namımı duymayan yok
Cihanı titretirim; yok dengim, düşmanım çok
Şimşeklerle yarışır sadağımda duran ok
Rahvan yürür atlarım, asildir soyum benim
Deli taylara derman kımızdır çayım benim

Şu ölüm uykusundan uyan artık evlâdım
Atiye dön yüzünü, yürü sen de bir adım
Şahlanmandır yeniden, yürümekten muradım
Bağrımdaki yaralar nihayet sarılıyor
Müjdelenen o çağa sonunda giriliyor

Kolay olmadı
Çok şey bıraktım ardımda
giderken o şehirden.
Yığınla anı,
Yığınla yaşanmışlık,
Yığınla acı.

Günahsız
bulutlara yükledim özlemimi
Göğümden dökülen hasret damlaları
Yeşertti toprağını habersiz,
bilmedin.

Ey penceremde nöbet bekleyen gölge
Ey gücünü rüzgarlardan alan yalnızlık
Ne kadar ihtişamlı gibi dursanda
Sen de benim gibi yalnızsın oysa

Ben içerde, sen dışarda

''YÂR''DIM ÇIKMAZI

Bir zamanlar ben de öyle vazgeçilmez bir yârdım
Kırk dibek sevda uğruna kalbimi kırka yardım
Yokluğum dayanılmazdı yâre atlanan yardım
Gönlümden düşenlere kimse etmesin yardım

YÂR OLSUN

İki aşık varmış bu diyarlarda birbirine meftun
Birbirine delicesine bağlı iki sevgili
Olmazsa olmazıymış ikiside birbirinin.
Biri yoksa öteki anlamsız ve yavanmış

Yalnızlık ülkesinde sultanım kederim çok
Bir köle pazarında benim hiç ederim yok

Sırtımı dayayarak kasımın güneşine
Bir türkü çığırırım aklıma gelişine

YİTİK
Sende kaybolmuşum seni ararım
Sağıra, dilsize seni sorarım
Beni sana güzel anlatsın diye
Âmanın önünde saçım tararım
Sende kaybolmuşum seni ararım