Ahmet Sezgin Şiirleri - Şair Ahmet Sezgin

Mazideki şarkıyı bir daha çalamadım
Senden sonra kimseye kalbimi açamadım
İstesem de yapamam kalbime verir acı
Bekliyorum yıllardır sensin bunun ilacı

Geçse de ömrümün baharı yazı
Mazimde saklarım o esmer kızı
Arada hatırlar anarım bazı
Mimoza kokulu esmer güzeli

Dün gece gördüğüm mesut rüyada
Kırlarda el ele dolaşıyorduk
Ulu bir çınarın dalı altında
Mutluyduk, gönülden sevişiyorduk

Gözlerin bir derya gören kıskandı

Sende ki o tavır, eda kim de var?
Sen gibi geldi mi söyle Müzeyyen?
Sende ki o işve, seda kim de var?
Ne olur bir daha söyle Müzeyyen

Bir gönül görmezse katlanır derler
Ben seni görmeden nasıl yaşarım?
Özlemi en iyi çekenler bilir
Ben seni görmeden nasıl yaşarım?

İsmine şarkılar yazdığım kadın
Bitmeyen kışımsın şimdi Nedimem
Bu şarkı çaldıkça anılsın adın
Dinmeyen yaşımsın şimdi Nedimem

Görmedim ne zamandır gözlerinde sevgiyi
Kalbinin aynasıydı aşkla bakan gözlerin
Aradım çaresizce bana dair bir ışık
Hüzünlü bakıyordu beni yakan gözlerin

Ayrılığı seçsek de
Şu kalbimi dağlama
Bunda senin suçun yok
Ne olursun ağlama

Söylemeye korkarım belki sevmeyeceksin
Hiç sevmemiş yüreğin belki incineceksin
Gönlümdeki yarayı yad eller sarıyorlar
Böylesi bir sevdayı nereden bileceksin

Serde kavak yelleri eserken oldu her şey
O tatlı gülüşünle yüzüme baktın benim
Bu kadar mı yakışır Tanrım gülmek birine
O tatlı gülüşünle gönlüme aktın benim