Ahmet Sezgin Şiirleri - Şair Ahmet Sezgin

Görmedim ne zamandır gözlerinde sevgiyi
Kalbinin aynasıydı aşkla bakan gözlerin
Aradım çaresizce bana dair bir ışık
Hüzünlü bakıyordu beni yakan gözlerin

Ruhumu ateş basar, bağrımı bir mum dağlar
Gözümde akarsular, gönlümde viran bağlar
Dağlar ah zalim dağlar, vuslata mani dağlar
Gönlümü hicran kaplar, kalbim tek sana ağlar

Yıllar önce yaşanan
En sıcacık kışımsın
Düşündükçe boşalan
Gözümdeki yaşımsın

Manolyalar açarken

Sığmadık koskoca bir kalbe senle
Ne zormuş yaşamak gönlünden ırak
Ben nasıl yaşarım Sevgili böyle
Gözünden ırağım gönlünden ırak

Sevmiştim inan seni bülbülün aşkı kadar
Aşk dolu yüreğimin tek gülü neden solar?
Umarsız elem dolar sevdalı bu gönlüme
Tanrı’nın çok sevdiği güller mi erken solar?

Rüyam da, düşüm de sen
Yazım da, kışım da sen
Suyum da, aşım da sen
Gülümsün gülden güzel

Yazımsın alnımdaki

Salına salına gelişin yok mu ?
Naz ile gerdanın kırışın yok mu?
Hele de o fettan bakışın yok mu?
Güzelsin sevgilim inan ki bana

Yüzünün gamzesi ne canlar yakar

Kalbini çok kırdım ben
Sevginden mahrum bırak
Kalbimden uzağa git
Hasrete mahkum bırak

Yıllardır güneşim hep sensiz doğdu
Sen benden gideli seneler oldu
Umudum kalmadı dönersin diye
Bu gece hasretin çekilmez oldu

Al mızrabı eline
Çal bu şarkım aşkadır
Vur gönlümün teline
Hazanda aşk başkadır