bülbül ne ötersin dertli karalı
seher vakti kalmış gibi yaralı
gülünmü görmemiş yoksa baharı
bülbül ne ötersin dertli karalı
bülbül seherde çok mutlu
gülündeydi çünkü haklı
viran oldu umutlarım
düşümde bir baykuş öttü
hasret dalga dalga gelir
denizler hep taştı dar geldi derya
gece gündüz akan göz yaşlarıma
dağlar dayanmadı gökler çatladı
gönlümün ettiği feryatlarına
bu nasıl ayrılık bu nasıl hasret
çekilir mi böyle amansız bir dert
gel ha karalara bürünme gönül
bilesin karaya değmez bu dünya
akşamdan sabaha görülen rüya
hayatın gerçeği olamaz gönül
bil ki bu sevdaya göre değilsin
sevda yürek ister dürüstlük ister
o hakikattır o gerçeğe uyar
gönlüne ruhuna ipotek koyar
bu ülke nerden nereye
geldi haberiniz var mı
bunu görüp kabullenmek
karakterinize zormu
osmanlının son dönemi
sende seni buldum ben seni sevdim
tanıdım ruhunu sana vuruldum
coşkun nehir idim sende duruldum
seviyorum seni canımsın canım
deli gönlüm divanedir yolunda
aşkında kaybettim inan kendimi
sevdan dolduruyor gündüz gecemi
sana adamışım ben bu canımı
seviyorum seni canım sultanım
yıldızlara bakıp dilek tutarım
bir çaresiz derde düşmüşüm sanki
duygularım kırgın bedenim yorgun
şu felekten yedim çok kötü vurgun
geziyorum her gün ben dalgın dalgın
her damla göz yaşım senin uğruna
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!