HOCAM MUSTAFA MİYASOĞLU
1946-2013. Şair, yazar. Yeni Sanat dergisini çıkardı. İyi bir romancı. Kaybolmuş Günler, Güzel Ölüm önemli romanlarından. Edebiyat geleneği denemelerini topladığı eseri. Devran şiir kitabını yayınladı. Biyografi türünde Necip Fazıl ve Asaf Halet Çelebi isimli eserleri var.
Bu kitabi bilgiler yanında tanıdığım Miyasoğlu’ile geçen günlerimizi ve dugularımı sizlerle paylaşmak isterim:
Mustafa Miyasoğlu vefat etti dün. TV haberlerinden öğrendim gece saat: 02.00’lerde. Sonra bir arkadaşım aradı. Yarın Fatih Camiinde kılınacak namazı diyordu. Ben de birçok arkadaşımı aradım onun öğrencisi. Birçoğuna ulaşamadım. Sonra Hocam Ali Nar’ı aradım. O da bir iki saat gecikmeyle döndü bana. Yeni uyumuştum sahurdan sonra sabah namazını beklemiştim de telefon sesine uyandım. Ali Nar’dı. Konuştuk başın sağ olsun dedim o da başımız sağ olsun dedi.
Onu nasıl tanıdım. 1972 yıllarıydı. İzmit İmam Hatip Lisesinde okuyorduk. Okulun ilk öğrencileri ve tek son sınıfıydı. Miyasoğlu’nun tabiriyle başarıya adanmış 35 kişiydik. Ali Nar Meslek dersi hocamızdı ama edebiyat dersine de giriyordu. Geniş kültür ve engin bilgisiyle bizi aydınlatıyor farklı bir öğretmen profili çiziyordu. Birkaç ay geçmedi ki edebiyat derslerine yeni atanan bir öğretmenin geleceği duyurdu. İşi ehline devrediyoruz dedi. Gelen öğretmenin Necip Fazıl’ın Büyük Doğu ekoluna bağlı olduğunu, O’nun derslerinin bize çok yararlı olacağını vurguluyordu.
Eğitim Üzerine Düşünceler
1
EĞİTİM ÜZERİNE DENEMELER
Eğitim büyük bir sorun. Yıllardır bu sorun tartışılır durur. Ama bir yol bulunamaz. Çıkış yok. Sanki bir ormandayız çıkış yolunu bulamıyoruz. Çünkü kılavuzumuz yok. Eğitim üzerine kafa yoran uzmanlarımız yok. Yahut var da kimse kaale almıyor. Veya bürokrasi her şeyi ben biliyorum diyor burnundan kıl aldırmıyor. Hükümet edenlerin bu konuda bir projesi yok.
Hayatım
Nerde doğmuşum ben. İzmit’in en köşe en tenha semtinde. Mehmet Ali Paşa Mahallesinde. Annem karnı burnunda- bu onun tabiridir-köyden yaya olarak gelmiş şehre. Dayımın evine yerleşmişler iki Abim ve Baba’mla birlikte.
Burası yeşilliklerle dolu yarı köy, yarı kent bir küçük semt. Ufak bir camisi var. Yollar yer yer çamur, ter yer çakıl taşlarıyla kaplı. Kentin tek ünlü caddesi baştanbaşa uzanan Bağdat Caddesi. Kentin iç ulaşımın sağlayan tek otobüs sahibi bizim sokakta otaran İdris Amca.
Babamın köyü Yuvacık. Oturdukları yer köyün dışında Arap oğulları Mahallesi. Dedem oradaki arazilerini kardeşine satarak çıkmış. Bu mahalleden bir arsa satın almış köydekinin onda belki yirmide biri kadar bir yer. Bir kısmına kendi ev kurmuş bir de ahır. Babam ondan sonra inmiş şehre. Ahırın üstünde ufak bir ev yapmış. Ben dayımın evinde doğmuşum o sıra. Babam orayı kendi elleriyle yapmış. Ben o evde bebekliğimi geçirmişim. Bu yüzden mi acaba hayvanları çok sevişim bilmem.
Ben doğduğumda babam hademe-i hayrat kadrosuna atanmış. Çocuk yardımı almak için nüfus kaydı olmayan benden iki yaş büyük abimle beni nüfusa ikiz olarak kaydettirmiş.
ANNEM
Çocuk yaşlarda Rize’den İzmit’e gelmiş. Babasının en büyük kızı. İki erkek kardeşi var. Biz hep öyle deriz. Aslında üç. Biri bir trafik kazasında ölmüş. Çocukluğumda bana en iyi bayram parası veren çok sevdiğim dayım o Adı Mehmet. Elektrikçi. Bir elektrik şirketinde çalışıyormuş. Ben dört yaşındaydım öldüğünde. Annem ağlaya ağlaya bir hal oldu. Her namaz sonunda ağlaması sürekli bir anlık haline gelmişti.
Babam ona kızardı bu ağlamaları yüzünden. Namazlarını yalnız kıldığı için kızgın mermer üstünde namaz kıldığını gördüğünü söylerdi rüyasında.
Dedem İzmit’e bağlı Döngel köyüne yerleşmişti. Oranın camisinde İmam -Hatiplik yapmıştı. Annemin deyişine göre rençperdik yapmaktan, tarlaya gitmek, çapa yapmak, mısır ekmek, ot biçmek, hayvan otlatmak, inek sağmak, ineğin altını almaktan yemek yapmayı öğrenemediğini hep anlatır durur.
İSLAM ÜLKELERİ VE ORYANTALİZMİN OYUNLARI
Darbe kan akıtıyor Mısır’da. ABD uzman desteği veriyor İslam dünyasını birbirine kırdırmak için. İslam dünyasında ne de çok satılık adamlar var. Oryantalizm yıllar önce bu tezgâhı kurdu. Batılılaşma adı altında öncü karakollarını kurdu. Her ülkede sivil ve askeri karakollar edindi. Gerek siyaset gerekse eğitim perdesi altında ajanlarını yetiştirdi. Ve işte bu güne gelindi.
İşte şimdi İslam dünyasında satılık kalemler satılık vicdanlar ortalığı tutmuş vaziyette. Gerek demokrasi gerekse darbe yoluyla hep kendi adamlarını öne çıkarıyor. Aykırı bir sesle karşılaşınca önce tehdit ediyor sonra askere havale ediyor. Yahut öldürtüyor bir yolla. Zehirliyor, darbeyle deviriyor veya bir suikastla hallediveriyor işini. Faysal, Özal, Menderes, Sunisi, Kral Faruk, Şerif Hüseyin, Ziya Ül Hak vb.
Osmanlı’yı yok oluşa götüren İttihatçı güruhu Jön Türklerin devamı. O jön Türkler ki başları sıkıştığında soluğu batı elçiliklerinde alıyordu. Osmanlı’yı yıkmanın planları yıllar önceden yapılmıştı. Yerine kurulacak devletçiklerin arazisi bile cetvelle çizilmişti. Ve her küçük ülkeye bir kukla yönetici yerleştirmişlerdi. Osmanlı’yı yıkma işinde en büyük ortakları Şerif Hüseyin ve oğullarına Arap coğrafyasını bölüştürmüştü.
Bu kukla yönetimlerle de yetinmedi: ülkelerin eğitimine el attı. Eğitim sistemlerini batı kölesi Man kurtlar yetiştirmeye ayarladı. Cemil Meriç’in Müstağripler dediği intelijansiya böyle doğdu. Bu yarı aydın tipler eliyle batı kafalı sanatçılar yoğruldu. Hatta kayıtsız şartsız batı kölesi gençlik, batı kölesi kitleler doğurdu.
Bu kitleler kendi tarihinden yoksun batı değerlerini kendi değeri haline getirmeye meftun, batılı yaşam ve inanç tarzını ilke edinmiş kitlelerdi ve batıya gönüllü kölelik yapmaya adamışlardı kendilerini.
Git Git Yabancılaşıyorum Buralara
Git git yabancılaşıyorum buralara
Buralardan gitmek lazım
DENİZ
Pırıl pırıl gün
Hafif esişli meltem
Gelip kurulsun saltanatıyla gönlüme
En büyük yolcusu en güzel düşün
-
İsmail Karaosmanoğlu
Tüm Yorumlarhaydi şair dostlar görüşelim