İncir ağacı incir ağacı
Fikri sabitlerin arapsaçı
Kim bilir nerden gelir
Nedir bunun ilacı
Üstat Necip Fazıl bildirdi
YOK
Ben gideceğim arkamdan ağlayacaksınız
Ben öleceğim siz arkamdan bakakalacaksınız
Ayrılacağım aranızdan hepiniz üzüleceksiniz
Kapılara bakacaksınız bulamayacaksınız
YOK- VAR
Belki vakit var belki vakit yok
Geçiyor günler geçiyor geceler
Yok hükmündedir geçen zaman yok hükmündedir
Bu gün güz mevsimi gösterdi yüzünü
AŞK YOLU
O günlerde o yıllarda
Kısa tarihi yazıldı ülkenin
Yetmiş iki milletten beri
Gruplaştık aramızda
YOLLAR
Kıvrıla kıvrıla gider bu yollar
Kesişiyor birçok yerde seninle
İç içe geçmiş gidiyor günler
Aşkla şevkle ateşle dolu
Bir garip dervişti
Yaptığı iyi işti
Yaratılanı sevdi
Yaratandan ötürü
Sevgi deniziydi o
YÜZYILLIK İRTİDAT HAREKETİ
Ebedi hayat çizgisinde bu fani hayatı anlamlandırmak daha akıllı bir iş olacaktır diye düşünüyorum. Belki de bütün eksiğimiz bu ilahi düsturu unutmamız yüzünden. Tanzimat’ta sarsılan İslam inancı bizi yeni arayışlara itmiş, Batı’nın Rönesans ve reform etkisindeki sanayi kalkınması Türk Entelijansiyasının değerlerini törpülemiştir.
Yükselen batı ve gerileyen doğunun gizli savaşı başlamış, bu savaşta doğu hep yenik ve ezik olmuş, sürekli aldatılmış, bir türlü bu yenik ve ezikliği atlatamamıştır. Paris’e seyahat eden Yirmi Sekizinci Mehmet Efendi Batı’nın gösterişli tarafının büyüsüne kapılmış, kalkınmanın sırlarını araştırma gereğini duymamıştır. Batılılar tarafından tam bir uyutulma seansına tabi olmuş, ülkesine koyu bir batı hayranı olarak dönmüştür.
Ondan sonraki tüm entelijansiya aynı gözlüğü takarak kendi değerlerine düşman bir güruh haline gelmiş, Cemil Meriç’in deyimiyle tam bir müstağrip haline gelmiştir. Bu müstağripler halkına tepeden bakan, batı hayranı zavallılar güruhu olarak gerçek kalkınmanın yollarını tıkamış, geri kalışımızı kökleşmiş hale getirmiştir. Tanzimat ve meşrutiyet hareketleri bu yanlışlar komedyasının adıdır, Cumhuriyetle bu komedya zirve yapmıştır.
Milleti kalkındırmak yerine ruh kökünden koparmaya, aşağılık kompleksine yuvarlamaya azmetmişler, her fırsatta tahkir ettikleri medeniyetimizi alaşağı etmekten geri durmamışlardır. Ebedi hayatı yoksayan, Hristiyanlık değerlerini açıkça yüceltemedikleri için kendi değerlerini horlayan bir yapı tesis edilmiş, eğitim, sanat ve kültürel yollarla ilhad hareketine girişilmiş, dış düşmanlar yardımıyla gençlik ateizme yuvarlanmaya çalışılmıştır.
ZOR AŞK
Sen beni hiç sevmedin ki
Bu yollar sana varmadı gitti
Ağaçlar çiçek açmadı bahar
Gelmedi bir türlü ruh kentime




-
İsmail Karaosmanoğlu
Tüm Yorumlarhaydi şair dostlar görüşelim