NOKTÜRN
Başa dönen o yüz o sima
Nereye baksam o resim o çizim
Zarif ellerle uzayan sema
O gözler o yanaklar o dudaklar
NUR SÜTUNU 1
Ey çağ seni kim suçladı kendine baksın
Önümüzde ne günler var kim bilir
Umudun ve ekmeğin tükendiği
İşte benim haberim var
ÖĞRETMEN OLMAK
Öğretmen olmak zordur kardeşim
Öğretmen olmak zor
Anne-baba baş edemezken bir çocuğuna
Sen binlerce öğrenciyle baş edeceksin
KUDÜS
Nazlı Kudüs güzel Kudüs can Kudüs
Kutlu Kudüs canan Kudüs han Kudüs
Rüyalarda gördüm seni Ey Kudüs
KUDÜS ÜSTÜNDE
Melekler taşır Kudüs’ün üstünde gökyüzünü
Delik deşik ettiler ümmetin göğsünü
Kimi koltuklarına kurulmuş kahkaha atmakta
Kimi ihanet içinde ihanet planlamakta
KUDÜS YALNIZLIĞI
Adını hayat koydum ben bu sürüngenliğin
Görünmezdin ardı sıra ölüme koşanlar
Kudüs’te bir yalnızlığa selam duranlar
Melek ordularıyla yan yana yürüyenler
Arzın nimetlerini ortaya saçtığı yerde
ÖLÜM
Ölüm en büyük hakikat. Her an yanı başımızda olan, bizi adım adım kovalayan, gölgemizden daha fazla bizimle olan gerçek. Doğduğumuz andan itibaren biz takip eden casus yazılım. Bizim tek kılavuzumuz, başımıza Hak tarafından dikilmiş bekçi. Tek ve en büyük gerçek. Zamanı gelince bizi alıp götürecek elçi.
Fani oluşumuzun en büyük habercisi. Bu fani oluş aslında her şeyin anahtarı. Ama biz onu çevremizden uzaklaştırmak ve unutmak için her şeyi yapmışız. Öce mezarları evlerimizden uzaklaştırmış, sonra semtlerden kovmuş, sonra da şehir dışına çıkarmışız. Ama şehir büyüye büyüye onu içine almış, biz tutup onu kaldırmış, atalarımızın kemiklerini çuvallara doldurup görülmedik, bilinmedik yerlere fırlatıp atmışız.
Yakınlarımızdan biri ölünceye kadar umursamamış, hep kendimizden öteye atmışız, bir türlü kendimize yakıştıramamışız. Yakınlarımızdan biri ölünce de önce aşırı tepki göstermiş, ağlamış, sızlamış, bağırış çığırışlara başvurup kendimizi teselli etmeye çalışmışız. Tekrar eski hayatımıza dönmüş, o hiç yokmuş gibi, gündelik rutin hayatımızı yaşamaya devam etmişiz.
-
İsmail Karaosmanoğlu
Tüm Yorumlarhaydi şair dostlar görüşelim