Ahmet Kemal Şiirleri - Şair Ahmet Kemal

ŞEHRİN ÖFKESİ

Canı sıkıldı şehrin
Boşalttı içindekini
Ne zamandır söyleyemediği ne varsa
Kustu her birini

ŞEKİLSİZ DÜNYA

Bilmiyorum güller bana ne zaman gülecek
Gece ayla şenlenecek
Hayat beni kim bilir bir daha ne zaman görecek
Dünya gözyaşlarıyla ıslanacak

SELAM

Bütün kuşlara çiçeklere güllere selam
Selam olsun insanlara hayvanata nebatata
Selam olsun yalnızlara kimsesizlere
Selam olsun gökyüzüne yeryüzüne

Geldinse hoş geldin sefa geldin
Geldin soğuk bir kış günüydü

Güllük güneşlik kıldın ortalığı
Ben şiirler yazdım aşkına senin

SEN BİZİ BAĞIŞLA

Ey Hasan ey Hüseyin
Ey peygamberin gözbebekleri
Ey en güzel sevgililer
Ey peygamberin sevgilileri

SEN BU AŞKI ALKIŞLA

Martılar düştü birden havaya
Ben aşk belasına düştüm yaşıma bakmadan
Bir bakışınla vuruldum aniden
Sen beni yürekten alkışla

SEN

Diyar diyar gezerken gördüm seni
Sırf bu yüzden sevdim seni
Seni bir yüzyıl gibi sevdim
Yeni zamanların değerlisi

SEN GELDİN

Sen geldin gülüşler geldi
Bakışlar görüşler süzüşler geldi

Bir olayı anıta dönüştüren

SEN GİDERSEN

Sen gidersen kuşlar gider çocuklar gider
Sen gidersen güller gider çiçekler gider
Biz gideriz siz gidersiniz onlar gider beraber
Sen gidersen bahar gider yaz gider

SENİN AŞKIN

Neden sesin gelmiyor bir türlü sonsuzluktan
Yaralıyım bunu bil bir darbe aldım kanlı bıçaktan
Parçalandı iç organlarım ümit kestim yaşamaktan
Bakışların acımasız yoruldular vurmaktan