Ahmet Kemal Şiirleri - Şair Ahmet Kemal

AŞKIN KOLLARI

Ben seni ne yapayım
Aşkın iki ucu var
Bir ucu ışık Bir ucu karanlık
Ben ışıkta kayboldum

AŞKIN KURGUSU

Olmaz dedim o aşkın kurgusu
Oldurmaya günler olsun aşk olsun
Dağlar gibiydi yüküm sırtlandım götüremedim
Sarıl bana sarıl bana geçmez bu ateş sarılsana

AŞKIN MEVSİMİ

Biz bu aşkın baharında yazında
Birlikte yaslandık bir umuda
Gölgelere kanarak büyüdük
Yeni doğan güneşle birlikte her gün

AŞKIN ÖLÜMÜ

Delik deşik ediyor düşlerini
Biraz açılsın gözlerimiz yeni
Doğmuş bebeklerdeki gibi
Sana bakılırsa sevmek yasaktı daha neler

AŞKIN SERÜVENİ

Ele geçmiyor yazık bir kere kaçan fırsat
Çocukluğa sığınıyor yaşlılıkta insan
Küçük kızlar parçalıyor dudaklarını
Özgürlük çığlıkları atıyor yanlışlar

AŞKIN SESİ

Bana sesini gönder sen gelmesen de
Nefesin olsun yanımda sen gelmesen de

Seslensem duyar mısın bilmem

AŞKIN SESİ

Kös sesleri yükseliyor bir yerlerde
Kulelerden meşaleler yükseliyor
Bayraklar dalgalanıyor dört bir yanda
Kelime-i Tevhitler yükseliyor hep bir ağızdan

AŞKIN SINIRLARI


İçimde bir gece bitiyor bir gece başlıyor
Hayat gemisi fırtınalı bir denizde yüzüyor

AŞKIN SONU

Akmakta gözyaşlarım sel gibi bu aşkın yitişine
Ağıtlar yamaktayım bu aşkın bitişine

AŞKIN TARİHÇESİ

Hissen yok senin bu aşkta
Hicranı tarif eden şarkılarda
Bu rengârenk akşamlarda
Seni yalnız ben tanırım