...
Bir mermere kazımışlar adını,
Canın çıkmış gibi yerinden,
Kapatmışlar dört bir yanını,
Sanki ölüyorsun da inanmıyorum.
Eğer yalnızlık başına vurursa birden
Sarılacak birilerine ihtiyacın olursa
Ve bir anda vazgeçmek istersen kendinden
Haber et orada olacağım
Buz gibi soğursan insanlardan
Ne güzel yüzün var, ne de özel yanın
Nedir seni böylesine ayrı yapan
Sen misin çok değerli kadın
Yoksa ben miyim sana değer katan
Ayrılık kuşları konmuşsa penceremize
Rüzgar eskisinden de serin esiyorsa artık
Ve hiç rastlayamıyorsak etrafta izlerimize
Sanırım ayrılmışız
Özlem hiç çalmamış olmalı kapımızı
Seni de sevmek isterdim elbet
Kalplerimiz aynı atsaydı
Elini sımsıkı tutardım elbet
Ruh bedende kalsaydı
Renksiz dünyalarım, simsiyah
Seni sevmek ki sevmek şart oldu
Varsa hâlâ bembeyaz bir kalp
İnanıyorum sendekidir
Sana yakışacak en güzel taht
I.
Hiç yalnız da değildim aslında
Yerim vardı şehrin en kalabalık masasında
Süslü kadınlar vardı masanın en başında
Fakat sen yoktun
Kiminin kalbinde yangını var
Kiminin ateşi evinde
Bazen sıcacık sırtına dört duvar
Hizmet olur ekmeğiyle
Tatlı kahveler sıcak çikolatalar
Hep de zenginlerin ellerinde
Yaşamın iki yüzü var
Sevmek kadar güzel
Sevilerek karşılığında
Ölmek kadar korkunç
Daha on dört yaşlarında
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!