En çok sevdiğini kırıyormuş insan
Geç anladım kim yar kim ağyar imiş
Sen ne kadar öpsen, başına koysan
Asıl seven ne giden ne de bekleyen imiş
Geceler şairlerindir
En güzel şiirleri yazmak için
Çünkü geceleyin
Şairin mürekkebine ay karışır
Ve izlerler
Nasıl mısra olduğunu her serzenişin
...
Saklandılar tatlı renklerin ardına
Siyah yüzleri beyaz maskeler altındaydı
Ve kendi özgürlükleri adına
Çaldılar özgürlüğünü gökkuşağının
Ne uzak kal isterim benden
Ne de birkaç metreden yakın
Öyle bir yerde dur ki
Bağıra bağıra beni konuş
Kus nefretini bir anda içinden
Yine duymayayım, yine haberim olmasın
...
Kader sağolsun diyelim
Varsa başka konuşacak cümleler
Gerek hakaret olsun gerek övgüler
Hepsini diyelim yaşadıklarımız için
Ama en sonunda
Yaşanmaz haldedir mahallem
Sokak lambaları tekrar sönmeden evvel
Korkuyla atılan adımlar
İşgal altında kalmış varoş mahalleleri
Hem de kendi vatanında
Kendi bayrağının altında...
Ben simsiyah bakıyorum bu dünyaya
Sen nasıl da beyaz
Sakın bu bahçede gül olma
Fırtınayım ben
Sırf sevmek sevilmek uğruna
Dikenlerin de koruyamaz seni
Merhamet arıyorum, merhamet
Bir celladın ellerinde
Ya da bir katil hançerinde
Bir damla kan özgürlük
Cinayetler ortasında hasret
Merhamet arıyorum, merhamet
Bir mesafe koy aramıza
Gidip gelmek mümkün olmasın
Buluşmak ve kavuşmak adına
Hiçbir umut kalmasın
Öyle bir mesafe koy ki aramıza
Eminim varlığımdan
Bir köşesinde aklının ve hâlâ diri
Tuttuğun elleri nasıl da ben gibi tutarsın
Ve kimleri benzetmeye çalışırsın bana
Bak bu sonuncusu tutacaksa yerimi
Tut ellerimden bir daha
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!