Ahmet Çelik Şiirleri - Şair Ahmet Çelik

Dünya denen bahçede sana sunulanı al
Vakitsiz gonca derme gönül kutsal bir mekân
Zamanı ayırmadan bülbül meşrebinde kal
Sevgisiz sakın girme gönül kutsal bir mekân.

Üst üste konan çöpü eller yakmadan sen yak

Yavru iken besleyip avcıların sevdiği
Çok uzaktan görenler derler tüyleri ala
Küçük av işaretiyle komutuna evdiği
Yakalayıp dönünce tüneyip konar dala.

Nazlı nazlı uçarken göğün güzel kuşları

Vatan Millet aşk türevi
Çalışıyor tüm dersleri
Yükselmektir hep görevi
Seviliyor serkeşleri.

Eş ve çocuk evde dirlik

Karaçalı ektirdi borcunu ödemeye
Fıkra gibi anlattı Nasrettin rahmetullah
Gizlenerek türbeye enel hakkı demeye
Fıkra gibi anlattı Nasrettin rahmetullah.

Var iken bir eşeği görene yük taşıdı

Toplumların en hası Türkiye coğrafyası
Benim mazlum Milletim insanlığın çırası
Anlamadığım tek şey particilik kavgası
Dünyanın göbeğine bir mühür kazılacak
Ülkemin şahlandığı tarih tekrar yazılacak.

Tefekkürle nazar et her nefes ona gidiş
Suskunluk mu görünen? Dostla hasbihal ediş
Bu mezbelelik yerde düşüncem sözle iğdiş
Dilimde şükürümle tüm anlarda sen varsın.

Sarayımda oturan aşk padişahı hakan

Azap veren kavgayla ruh nefis hep didişir
Hasretin yarışıyla yerlerde emeklerim
Yolunu gözlemekten avuçlarım gidişir
Huzur birlik marşıyla canıma can eklerim.

Yâre dönüş ufkumla aşktaki şu rotayı

Gördüğün barınağım otla örülmüş sazdan
Baharı yaşarım hep haberim yoktur yazdan
Dosdoğru dururum ben hazlanmam asla nazdan
Topladığım gıdamı taşırım hırıl, hırıl

Dolaşırım etrafı kimseden korkum olmaz

İhtiyaç hissedilen su gibi içecekle
Bal yapımına koşup kanat çırpan böcekle
Dört mevsimle birlikte açılan her çiçekle
Esip yare ermeyen ılık yeller utansın.

Başa gelmeyen bilmez fikir canı haşlatır

Geçim derdi olmadan ağır uyku çekmeye
Bulutların üstüne bir güzel yatasım var
Kötüyü ayırmayıp aldırmadan tekmeye
Derinden de derine ummana batasım var.

İnan gitmez toprağa toplananın yarısı