Ahmet Çelik Şiirleri - Şair Ahmet Çelik

Biz bedeni görmeden söz içinde söz verdik
Varmış gibi direnen egomuz saldırmasın
Bağışlanan nimetle cennette güller derdik
Hayalle filizlenen eleme daldırmasın.

Koştuk ışığa doğru gizli geçit bulunca

Tan yeri kadar güzel ey sevgili
Kanayan şu elimden öp de geçsin
Cerrah doktor misali çok bilgili
Duymayan şu özümden öp de geçsin.

Tüm ahu kadar güzel ey sevgili

Evimdeki yatağa dün sırt üstü yatınca
O gençlik yıllarımı hüzünle hatırladım
Gece sessizliğinde uyku göze batınca
Rüyada gezer gibi köyümü adımladım.

Yan yana bağdaş kurup caminin avlusunda

Çamurda lastik sandal yalnız sefil günlerim
Ömrüm misafir sende yakar durursun KÖYÜM
Silsem de silinmiyor içimdeki dünlerim
Hep özlemle ille de ah kavurursun KÖYÜM.

Gözden akan her damla bir kilometre taşı
Bu dünya köprüsünde vuslata varam dersen
Sen yormayacak kadar yükü sırtında taşı
Gez bağı gülistanı tükenmez ne çok dersen.

Söyle bülbül gelmesin bu gece de uyusun

Sadece sima farklı saat gibi kurulan
Yüzlerce yıldır aynı pişirilip sunulan
Can ile kardeş iken zalimane vurulan
Bu Vatan toprağında kinlenmiş insanlar var.

Yakılıp yıkılarak değiştirilen özlük

Dişlerimi sıkarak ömür geçti çileyle
Acılar dünde kalsın geleceğe merhaba
Mazi içim yaksa da akıbetim hayreyle
Acılar dünde kalsın geleceğe merhaba.

Bu gönül mekanımda aşka biçilmez baha

Sevgiliden eserle saflık yüzden akarken
İlkbahar da denilen çocukluk çağı bitti
Gönüldeki heyecan bir kıvılcım yakarken
Bedenen gelişmeye günler günleri itti.

Kâr zarar hesabıyla çok gayretli çalışma

Vaktin olgunluğunu horozlara bakarak
Tarlaya gitmek için sen havayı kişifle
Zamanı iyi kullan tenekene atarak
Topladığın şifliyi derler otur da şifle.

Birer uyku sersemi çoluk çocuk ayakta

Bulmak için çölü gezdim
Meğer Leyla tende imiş
Firak deyip candan bezdim
Tüm kabahat bende imiş.

Garip gönlüm söz dinlemez